Thursday, August 16, 2018

ஜெயலலிதா உயிரோடு இருந்திருந்தால், கலைஞரை மெரினாவில் அடக்கம் பண்ண அனுமதித்திருப்பாரா......?

ஜெயலலிதா உயிரோடு இருந்திருந்தால்,
கலைஞரை மெரினாவில் அடக்கம் பண்ண அனுமதித்திருப்பாரா......?
கிழவனுக்கு இழுத்துட்டு இருக்குன்னு தெரிஞ்சதுமே, மெரினாவில் இனி யாரையும் அடக்கம் பண்ணக் கூடாதுன்னு அவசரச்சட்டம் கொண்டு வந்திருப்பார். ராஜாஜீ ஹாலில் ஒரு மாதத்துக்கு அரசு பொருட்காட்சிக்கு ஏற்பாடு செய்திருப்பார்.......
அடக்கம் பண்ண இடம் கிடைக்காமலும்,
பொது மக்கள் அஞ்சலி செலுத்த இடம் கிடைக்காமலும் செய்திருப்பார்.......
திமுகவினர் வழக்குப் போட்டாலும்,
அதை இழுத்தடித்து பிணத்தை நாறடித்திருப்பார்....
இப்படி ஒரு அதிமுக நண்பர் பதிவிட்டிருந்தார்......
முதலில் அவரை நாம் மனதார பாராட்ட வேண்டும், அம்மையாரின் உண்மையான குணாதிசயங்களை அப்படியே பொதுவெளியில் ஒளிவுமறைவில்லாமல் சொன்னதற்காக.........
அடுத்ததாக,
ஆத்திரக்காரனுக்கு புத்தி மட்டு என்பதற்கேற்ப,
அம்மையார் ஜெயலலிதா உயிரோடிருந்திருந்தால், இந்நேரம் உடன்பிறவா சகோதரி சசிகலாவுடன் பெங்களூரு சிறையில் பல்லாங்குழி ஆடிக் கொண்டிருப்பார் என்பதை மறந்தே போய் விட்டார் அந்த அதிமுக நண்பர்......
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக,
ஒருவேளை ஜெயலலிதா உயிரோடிருந்து,
சிறையில் கம்பி எண்ணாமல் முதல்வராக இருந்திருந்தால், கலைஞரின் உயிரற்ற உடலைப் பார்த்து அவரது மனைவி, மக்கள், பிள்ளைகள், பேரன், பேத்திகள் என அவரது குடும்பத்தார் கதறியழுததைப் பார்த்து, இப்படி ஒரு அன்பான அழகான பாசமான குடும்பம் நமக்கும் இல்லையே என்ற ஏக்கத்திலேயே புழுங்கித் தவித்து மனம் வெந்து நொந்து போயிருப்பார்........

வாஜ்பாய் தீவிர மதவெறியர்

‘ஜென்டில்மேன் வாஜ்பாய்’ என்று சில தமிழ் நாட்டு தலைவர்கள் அவரைப் புகழ்ந்தாலும் வாஜ்பாய் தீவிர மதவெறியர் அவரது வரலாறு.
சில சான்றுகள்:
1. பாபர் மசூதி இடிக்கப்படுவதற்கு முதல் நாள் லக்னோவில் நடைபெற்ற பொதுக் கூட்டத்தில் வாஜ்பாய் இவ்வாறு பேசினார்:
“நாளை அயோத்தியில் என்ன நடக்கும் என்று எனக்குத் தெரியாது. கூரிய கற்கள்மீது அமர்ந்து கொண்டு, பக்திப் பாடல்களைப் பாட முடியாது. மண்ணைச் சமன்படுத்தி அமர்வதற்கு ஏற்றபடி சமன் செய்ய வேண்டும்.
” இதன் பொருள் என்ன? மசூதியை இடித்து தரைமட்டமாக்கி சமன் செய்ய வேண்டும் என்பதுதானே!
மசூதி இடிப்புக்குப் பிறகு, ‘அவுட் லுக்’ பத்திரிகை அவரை சந்தித்து இந்தப் பேச்சு பற்றி கேட்டது. “நான் பேசியது உண்மைதான். அது நகைச்சுவைக்காக பேசப்பட்டது” என்றார், வாஜ்பாய்.
அடுத்த மதக்காரர் வழிபாட்டுத் தலத்தை இடித்து ‘சமன் செய்ய’ சொல்வது வாஜ்பாய்க்கு நகைச்சுவை பேச்சு போலும்!
2. குஜராத்தின் மோடி ஆட்சி 2002இல் இஸ்லாமியர் இனப்படுகொலையை நடத்தியபோது அன்றைய குடியரசுத் தலைவர் கே.ஆர்.நாராயணன், பிரதமர் வாஜ்பாயுடன் அவசரமாக தொடர்பு கொண்டு, உடனே குஜராத்துக்கு இராணுவத்தை அனுப்பி, கலவரத்தைத் தடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டார். வாஜ்பாய் அந்தக் கோரிக்கையை உதறித் தள்ளினார்.
3. பிரதமராக இருந்தபோது அமெரிக்காவுக்கு பயணம் போனபோது அங்கு ஸ்டேட்டன் தீவில் விசுவ இந்து பரிஷத் நிகழ்ச்சியில் பேசும்போது இப்படி கூறினார்:
“ஆர்.எஸ்.எஸ்.சில் இருப்பதற்கு நான் பெருமைப்படுகிறேன். இப்போது எங்கள் ஆட்சிக்கு பெரும்பான்மை இல்லை. இருந்திருக்குமானால் அயோத்தியில் இராமர் கோயிலைக் கட்டியிருப்போம்” என்று பேசினார்.
4. ஆர்.எஸ்.எஸ். அதிகாரபூர்வ ஏடான ‘ஆர்கனைசரில்’ வாஜ்பாய், ‘ஆர்.எஸ்.எஸ். என் ஆன்மா’ என்ற தலைப்பில் கட்டுரை எழுதினார் (7.5.1955). அதில் முஸ்லிம்களை வழிக்குக் கொண்டு வர மூன்று வழி முறைகளை முன் வைத்தார்.
இந்துக்களை அணி திரட்டி, முஸ்லிம்கள் அடை யாளங்களை இழக்கச் செய்து அவர்களையும் செரிமானம் (Assimilation) செய்ய வேண்டும் என்றும், முஸ்லிம்கள் இதற்கு ஒத்து வரா விட்டால், நாட்டின் ‘குடிமக்கள்’ என்ற நிலையி லிருந்து ஒதுக்கிட வேண்டும் என்றும் எழுதினார்.
5. மோடியின் குஜராத்தில் டாங்கல் மாவட்டத்தில் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிராக மதவெறியர்கள் கலவரம் செய்தபோது அங்கு நேரில் பார்வையிடச் சென்ற பிரதமர் வாஜ்பாய், கலவரத்தைக் கண்டிக்கவில்லை. மாறாக, மதமாற்றம் பற்றிய தேசிய விவாதம் தேவை என்று விவாதத்தைத் தொடங்கி வைத்தார்.
6. பாபர் மசூதி இடிப்பு தொடர்பாக நியமிக்கப்பட்ட லிபரான் ஆணையத்தில் மசூதி இடிப்பு குற்றவாளிகள் பட்டியலில் இடம் பெற்றிருந்தவர் வாஜ்பாய்.
7. மொரார்ஜி பிரதமராக இருந்த ஜனதா ஆட்சிக் காலத்தில் வெளிநாட்டுத் துறை அமைச்சராக இருந்தார் வாஜ்பாய். அப்போது யூதவெறி பிடித்த இஸ்ரேல் நாட்டுடன் தூதரக உறவு இந்தியாவுக்கு இல்லை. அதையும் மீறி இஸ்ரேல் நாட்டின் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சராக இருந்த ‘மோஷி தயான்’ என்பவரை ரகசியமாக இந்தியா வுக்கு வரச் சொல்லி சந்தித்தவர் வாஜ்பாய். மோஷி தயான் மாறு வேடத்தில் போலி ‘கடவுச் சீட்டில்’ இந்தியாவுக்கு வந்து, வெளியுறவுத் துறை அமைச் சராக இருந்த வாஜ்பாயை சந்தித்துப் பேசினார். முதலில் மறுத்த வாஜ்பாய், மொரார்ஜி பதவி விலகிய பிறகு சந்தித்ததை ஒப்புக் கொண்டார்.
8. 1942இல் ‘வெள்ளையனே வெளியேறு’ இயக் கத்தையொட்டி ம.பி. மாநிலம் பட்டேசுவரத்தில் கலவரம் வெடித்தது. இதில் வாஜ்பாய், தனது சகோதரர் பிரேம் பிகார் லால் பாஜ்பாய் என்பவருடன் கலந்து கொண்டார். அப்போது கைது செய்யப்பட்ட வாஜ்பாய், சிறையிலிருந்து தன்னை விடுதலை செய்து கொள்வதற்காக உள்ளூரில் ‘கலவரக்காரர்கள்’ பெயர்களை காவல் துறைக்கு காட்டிக் கொடுத்து விட்டு நீதிபதிக்கு மன்னிப்புக் கடிதம் எழுதிக் கொடுத்து விடுதலை யானார். (வாஜ்பாய் எழுதித் தந்த மன்னிப்பு கடிதத்தை ‘பிரன்ட் லைன்’ ஏடு ஆவணக் காப்ப கத்திலிருந்து தேடிப் பிடித்து வெளியிட்டது)
வாஜ்பாய் சகோதரர் பீகார் லால் பாஜ்பாயும் ம.பி. அரசே நடத்திய ‘சந்தேஷ்’ எனும் பத்திரிகையில் இது உண்மைதான் என ஒப்புக் கொண்டு கட்டுரை எழுதினார் (12.5.1973 இதழ்).

Sunday, August 12, 2018

கலைஞர் கருணாநிதி தீர்க்கதரிசிதான்......

கலைஞர் கருணாநிதி தீர்க்கதரிசிதான்......

ஆயிரம் விமர்சனங்கள் கலைஞர் கருணாநிதி மீது உண்டு என்றாலும், "அவர் நம்ம ஆளு" என்பதை உணர மறுத்தால் இங்கு மதவாதிகள் உள்ளே வருவதை யாராலும் தடுத்துவிட முடியாது.....

கலைஞர் கருணாநிதியை நான் வியந்து பார்க்கும் இரண்டு சம்பவங்கள் மிக முக்கியமானதாகும்.....

ஒன்று,
அக்டோபர் 2002 ல் ஆன்ரூ தேவாலய கிறிஸ்தவர்கள் கூட்டத்தில் கலைஞர் கருணாநிதி பேசும்போது "இந்து என்றால் திருடன்" என்று பேச்சின் போக்கில் அப்படி ஒரு கருத்தைப் பதிவு செய்கிறார். அப்போதைக்கு கடும் விமர்சனங்கள் நாடு முழுக்க எழும்புகிறது. குறிப்பாக, பா.ஜ.க மற்றும் இந்து அடிப்படைவாதிகள் கடுமையான எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அப்போதைய ஆர்.எஸ்.எஸ் தலைவர்களில் ஒருவர் கலைஞர் தலைக்கு விலைவைத்து தலையைக் கொண்டு வருபவர்களுக்கு சன்மானம் வழங்கப்படும் என்று அறிவிக்கவும் செய்தார்......

மற்றொரு புறம் சென்னை எழும்பூர் நீதிமன்றத்தில் இருவர் வழுக்கும் தொடுக்கின்றனர்.  அன்றைய ஜெயலளிதா அரசாங்கம் அதற்கு பல வகையிலும் உதவி புரிந்தன என்பதெல்லாம் நினைவில் கொள்ளத்தக்கவை. இது ஒருபுறமிருக்கட்டும்........

ஆனால், கலைஞர் கருணாநிதி ஆதாரம்-தரவுகள் இல்லாமல் அப்படி பேசமாட்டார் என்பது இந்த முட்டாள்களுக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை. அனைவரும் வாய்பிளந்து வாய்மூடிக் கொள்ளும்படியாக "விஷ்வகோஷ் தொகுந்த இந்தி அகராதியை" மேற்கோள் காட்டி, இந்து என்றால் திருடன் என்ற பொருளும் உண்டு, நீங்களே! படித்தறிந்து கொள்ளலாம் என்றார். பிறகு வழக்கு நிற்குமா, என்ன? வழக்கு தள்ளுபடியானது என்பது பிற்கால வரலாறு.......

இப்போது, வந்துகொண்டிருக்கும் செய்திகளை உற்று கவனித்தால் இந்து கடவுளைத் திருடியவர்கள் யாவரும் இந்துக்கள் என்பதை உணரலாம். அப்படியானால், கலைஞர் சொன்னது உண்மையல்லவா!......

இரண்டு,
சேது சமுத்திர திட்டம் பற்றிய விவாதங்கள் நடந்துகொண்டிருந்த காலக்கட்டம். 2007 என்று நினைக்கிறேன்.  அப்போது, பா.ஜ.க மற்றும் இந்து அடிப்படைவாதிகள் ராமர்பாலம் என்ற கதையை அவுத்துவிட்டார்கள். கலைஞர் கருணாநிதி என்ன செய்தார் தெரியுமா?.....

17 லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு மனிதன் வாழ்ந்தானாம்....
அவன் பெயர் ராமனாம்....
அவன் கட்டிய பாலம் ராமர் பாலமாம்.... அந்தப் பாலத்தின் மீது யாரும் கை வைக்கக் கூடாதாம்.......
அந்த ராமன் எந்தப் பொறியியல் கல்லூரிக்குச் சென்று படித்து விட்டு வந்து இந்தப் பாலத்தைக் கட்டினான்?.... அதற்கு ஆதாரம் இருக்கிறதா?.....
என்று, கலைஞர் கருணாநிதி கேட்டார்......

யோசித்துப்பாருங்கள் ஆட்சியின் அதிகாரபீடத்தை அடைந்த கலைஞர் கருணாநிதி கேட்டார் என்பதுதான் இங்கு கவனிக்க வேண்டியது. அரசு-ஆட்சி-அதிகாரம்- என்பதெல்லாம் எவ்வளவு சமரசங்களுக்கிடையில் இயங்கவேண்டியதிருக்கும் என்பதைச் சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை. அந்த சமரசங்களுக்கிடையிலும் கொள்கைநெறி தவறாத தோழர் அல்லவா கலைஞர் கருணாநிதி......

இவரை நாம் விட்டுக்கொடுக்கலாகாது....
இவர் நம்முடையை தோழர்.....

விமர்சியுங்கள் அது உங்கள் உரிமை.....
கைவிட்டுவிடாதீர்கள் பா.ஜ.க கழுகு வானத்தில் வட்டமிடுகிறது.......

Thursday, August 09, 2018

ஈழம்: பேரழிவும் பின்னடைவும் ஏன்?

ஈழம்: பேரழிவும் பின்னடைவும் ஏன்?
தமிழீழத்தின் தலைநகராக புலிகளால் சித்தரிக்கப்பட்ட கிளிநொச்சி, சிங்கள இராணுவத்தால் கடந்த ஜனவரியில் தாக்கி அழிக்கப்பட்ட பின்னர் புலிகள் பின்வாங்கி முல்லைத் தீவுக்கு நகர்ந்தார்கள். சிங்கள இராணுவத் தாக்குதலிலிருந்து தப்பிக்க, ஏறத்தாழ 3 லட்சம் மக்கள் புலிகளோடு முல்லைத் தீவு நோக்கி நெடும்பயணத்தைத் தொடர்ந்தார்கள்.
இம்மக்கள் கூட்டத்தின் நடுவே இருந்தால் சிங்கள இராணுவம் தங்கள் மீது பாரிய தாக்குதல் தொடுக்காது என்றும், அதையும் மீறி தாக்குதல் தொடுத்தால், மக்கள் கொல்லப்படுவதன் விளைவாக மேலைநாடுகள் தலையிட்டுப் போரை நிறுத்துமாறு சிங்கள அரசை நிர்பந்திக்கும் என்றும் புலிகள் பெரிதும் எதிர்பார்த்தார்கள். ஆனால், சிங்கள இராணுவமோ, கனரக ஆயுதங்களைக் கொண்டும் பாஸ்பரஸ் குண்டுகளை வீசியும் கொத்துக் கொத்தாக மக்களைக் கொன்றொழித்தது. வாயளவில் கண்டனம் தெரிவித்தற்கு மேல் எந்தவொரு மேலை நாடும் சிங்கள அரசை நிர்பந்திக்கவோ, தலையீடு செய்யவோ முன்வரவுமில்லை.
எந்த மக்களைப் பாதுகாப்புக் கேடயமாக புலிகள் கருதினார்களோ, அந்த மக்கள் சிங்கள இராணுவத்தின் கொடிய போர்த் தாக்குதலை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தவிக்க, புலிகளால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. இந்தக் கையறு நிலையில், உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு மக்கள் ஆயிரக்கணக்கில் வெளியேற ஆரம்பித்தார்கள். புலிகளால் இதனைத் தடுக்கவும் இயலவில்லை. பின்வாங்கும் பயணம் நீண்டு போகப் போக, புலிகள் தமது ஆயுதக் கிடங்குகளையும் பாதுகாப்பு அரண்களையும் கைவிட்டு செல்ல வேண்டியதாயிற்று. எந்த ஆயுதங்களைத் தமது விடுதலைக்கான அச்சாணியாக புலிகள் கருதினார்களோ, அவையெல்லாம் பெருஞ்சுமையாக மாறிப்போயின. சிங்கள இராணுவமோ, நவீன ஆயுதங்களைக் கொண்டு கொடூரத் தாக்குதலை வகைதொகையில்லாமல் கூட்டிக் கொண்டே போனது.
கொரில்லாப் போர் முறையிலிருந்து முன்னேறி, கிரமமான இராணுவத்தையும் வான்படையையும் கட்டியமைத்து வலுவடைந்த புலிகள், பிந்தைய அசாதாரண நிலையை கவனத்தில் கொண்டு, தமது நிலையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளவும், இலட்சக்கணக்கான மக்களைப் பாதுகாக்கவும் இராணுவ ரீதியில் தமது செயல்தந்திரங்களை மாற்றியமைத்துக் கொள்ள வேண்டிய தேவை எழுந்த போதிலும் அதனை உதாசீனப்படுத்தினார்கள். கிரமமான படைகளைக் கலைத்துவிட்டு, மீண்டும் தற்காப்பு கொரில்லா போர்முறைக்கு மாற வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு புறநிலைமைகள் நிர்பந்தித்த போதிலும், அதை ஏற்க மறுத்தார்கள். மேலைநாடுகள் சிங்கள அரசுக்கு நிர்பந்தம் கொடுக்கும், இந்தியத் தேர்தல் முடிவுகள் போர்நிறுத்தத்தைக் கொண்டு வரும் என்று குருட்டுத்தனமாக நம்பிப் பேரழிவையும் பின்னடைவையும் சந்தித்துள்ளார்கள்.
புலிகள் மட்டுமே தமிழீழத்தின் ஏகபோக பிரதிநிதிகளாகச் சித்தரிக்கப்பட்டு வந்துள்ள நிலையில், புலிகள் இயக்கத் தலைவர்களும் தளபதிகளும் சிங்கள இராணுவத்தால் கொல்லப்பட்டு, புலிகள் இயக்கத்துக்கு ஏற்பட்டுள்ள பெருந்தோல்வியால், இன்று ஈழ விடுதலைப் போராட்டம் தலைமை ஏதுமின்றித் தத்தளிக்கிறது. புலிகளின் சர்வதேசத் தொடர்பாளரான பத்மநாபன், தமிழகத்தின் ஈழ ஆதரவாளர்களால் ‘துரோகி’ என்று முத்திரை குத்தப்பட்டுள்ள நிலையில், இயக்கத்தை ஒருங்கிணைத்து முன்னெடுத்துச் செல்ல எவருமே இல்லாத அவலம் நீடிக்கிறது. ஈழத்தின் சுயநிர்ணய உரிமைக்காகப் போராடி வந்த இதர குழுக்களும் தனிநபர்களும் துரோகிகளாகச் சித்தரிக்கப்பட்டு புலிகளால் ஒடுக்கப்பட்டு விட்ட நிலையில், இன்று ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தை வழிநடத்திச் செல்ல தலைமை ஏதுமின்றி, ஒரு பாரிய வெற்றிடம் நிலவுகிறது.
இது கசப்பான உண்மை என்ற போதிலும், இத்தகைய பின்னடைவுக்கும் பேரழிவுக்கும் காரணம் என்ன? சீனாவும் பாகிஸ்தானும் சிங்கள பாசிச அரசுக்கு நவீன ஆயுதங்களை வழங்கி ஆதரவாக நின்றதும், இந்தியா இந்த இனப்படுகொலைப் போருக்கு இறுதிவரை துணை நின்று வழிநடத்தியதும் தான் காரணமா? அல்லது ஐ.நா. மன்றமும் மேலை நாடுகளும் பாராமுகமாக இருந்ததுதான் காரணமா?
இவையெல்லாம் புறக்காரணிகள்தாம். இத்தகைய நிலைமைகளை எதிர்கொண்டு இயக்கத்தை வழிநடத்திச் செல்லும் ஆற்றல்மிக்கதாகச் சித்தரிக்கப்பட்ட விடுதலைப் புலிகளின் அரசியல் மூடத்தனமும் இராணுவ சாகசவாதமும்தான் இப்பேரழிவுக்கும் மீளமுடியாத பின்னடைவுக்கும் பெருந்தோல்விக்கும் முதன்மையான காரணங்கள். புலிகளிடம் சரியான அரசியல் தலைமை இல்லாமை, சரியான இராணுவ உத்திகள் இல்லாமை, யாரையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு காரியம் சாதிப்பது என்கிற சந்தர்ப்பவாதம்; அரசியல் நேர்மையற்ற அணுகுமுறை, புலிகள் இயக்கத்துக்குள்ளும் ஜனநாயகமற்ற பாசிச சர்வாதிகாரம் முதலான ஈழ விடுதலைக்கே எதிரான போக்குகளே இப்பேரழிவையும் மீண்டெழ முடியாத தோல்வியையும் தோற்றுவித்துள்ளன.
எந்தவொரு விடுதலைக்கான இயக்கமும் இலட்சியத்தையும் கடமைகளையும் வகுத்துக் கொண்டு, அந்த இலட்சியத்தை அடைவதற்குத் தடையாக நிற்கும் எதிரிகள் யார், நண்பர்கள் யார், ஊசலாட்டம் கொண்ட சமரச சக்திகள் யார், எந்தச் சக்திகளுடன் ஐக்கியப்பட வேண்டும், எந்த சக்திகளை வென்றெடுக்க வேண்டும் என்பதைத் தெளிவாக வகுத்துக் கொண்டு தமது போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டும். ஆனால் விடுதலைப் புலிகளோ தொடக்கம் முதலே இந்த அடிப்படையான பிரச்சினையில் தெரிந்தே தவறிழைத்தார்கள்.
ஈழ விடுதலைக்குத் தொடக்கம் முதலே எதிரியாக இருந்து சீர்குலைத்த இந்திய அரசுடன் பகைத்துக் கொள்ளாமல், “தாஜா” செய்ததோடு, இந்திய உளவுப் படையான “ரா” (RAW)விடம் ஆயுதங்களும் பயிற்சியும் நிதியும் பெற்று, அதன் வழிகாட்டுதலின்படி அப்பாவி சிங்கள குடிமக்களைக் கொன்றும், ஈழத்திலிருந்து இசுலாமியர்களைக் கெடு வைத்து விரட்டியும், இதர போராளிக் குழுக்களை அழித்தொழித்தும், தமது ஏகபோக சர்வாதிகாரத்தை நிறுவிக் கொண்டனர்.
எந்தவொரு விடுதலைக்கான இயக்கமும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மத்தியில் ஜனநாயகப்படுத்தப்பட்ட சூழலை உருவாக்க வேண்டும். மக்கள் மத்தியில் எந்தளவுக்கு ஜனநாயகம் பேணப்படுகிறது என்பது, இனவிடுதலையின் மீது கொண்டுள்ள உறுதிக்கு ஒரு அளவுகோல். ஆனால் சிங்கள இனவெறியை எதிர்த்தும் ஈழ விடுதலைக்கு ஆதரவாகவும் நின்று, புலிகளின் மனித உரிமை மீறல்களையும் ஜனநாயக விரோதச் செயல்பாடுகளையும் விமர்சித்த குற்றத்திற்காக ராஜினி திரணகம, வசந்தன் முதலாலோனார் உள்ளிட்டு ஏராளமானோர் புலிகளால் கொன்றொழிக்கப்பட்டார்கள்; அல்லது அவர்கள் காணாமல் போனார்கள். புலிகள் இயக்கத்துக்குள்ளேயே பல முன்னணித் தலைவர்களும் தளபதிகளும் துரோகிகள் என முத்திரை குத்தப்பட்டு கொல்லப்பட்டார்கள். பிரபாகரனும் அவரது வட்டாரத்தைச் சேர்ந்த விசுவாசிகளும் கொண்ட சிறுகும்பலாக இயக்கத் தலைமை மாறிப் போனது.
தேசிய இன விடுதலை என்பது ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பைக் கொண்டதாகவும் சுயசார்பானதாகவும் இருக்க வேண்டும். எந்த அளவுக்கு ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பில் ஒரு தேச விடுதலை இயக்கம் ஊன்றி நிற்கிறது என்பதுதான் அதன் புரட்சிகர தன்மைக்கான அளவுகோல். இன்றைய சூழலில், ஏகாதிபத்திய உலகமயமாக்கலை எதிர்க்காமல், எந்தவொரு தேசிய இனமும் விடுதலையைச் சாதிக்கவும் முடியாது.
ஆனால் புலிகளோ, எந்த ஏகாதிபத்தியத்தையும் எதிர்த்து எந்தப் போராட்டத்தையும் நடத்தியதேயில்லை. தமது தலைமையிலான தமிழீழம் இந்தியாவுக்கும் ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கும் கீழ் படிந்தே இருக்கும் என்று புலிகள் வாக்குறுதி அளித்து, அந்நாடுகளைத் “தாஜா” செய்தார்கள். கிழக்கு திமோர், கொசாவோ பாணியில் மேலைநாடுகள் தலையிட்டு தமக்கென தனி ஈழத்தை அமைத்துத் தரும் என்று நம்பினார்கள். அந்த அளவுக்குத்தான் அவர்களது உலக அரசியல் கண்ணோட்டம் இருந்தது. ஏகாதிபத்திய உலகக் கட்டமைவில் தேசிய இன விடுதலை என்பது எவ்வளவு சிக்கலானது, உலக நாடுகளின் மக்கள் மத்தியில் இதற்கு ஆதரவாக பொதுக்கருத்தையும் பொது நிர்பந்தத்தையும் வளர்த்தெடுக்க வேண்டும் என்பன போன்ற விரிந்த அரசியல் பார்வை புலிகளிடமோ, அவர்களின் ஊதுகுழலாகச் செயல்பட்ட தமிழக பிழைப்புவாத அரசியல்வாதிகளிடமோ இருந்ததில்லை. மேலை நாடுகள் தங்களைப் பயங்கரவாதிகள் எனத் தடை செய்திருப்பதற்கான உலக அரசியல் சூழல் மற்றும் பிற காரணிகளைப் புலிகள் புரிந்து கொள்ளவுமில்லை.
ஒருபுறம் அமெரிக்க உலக மேல்நிலை வல்லரசு; அதன் தெற்காசிய விசுவாச அடியாளாக இந்திய பிராந்திய மேலாதிக்க வல்லரசு. மறுபுறம், உலகமயமாக்கலைச் சாதகமாக்கிக் கொண்டு புதிய சந்தைக்காகவும் ஆதிக்கத்துக்காகவும் விரிவடைந்து வரும் சீனா, ரஷ்யா ஆகிய நாடுகளின் போட்டா போட்டி. இந்துமாக் கடலில் போர்த்தந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இலங்கை, இன்று இந்த ஆதிக்க சக்திகளின் பகடைக் காயாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. ஏகாதிபத்திய சக்திகளின் போட்டியையும் கூட்டையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு, ஈழ விடுதலைப் போரை அரசியல் ரீதியிலும் இராணுவ ரீதியிலும் ராஜபக்சே அரசு எவ்வித எதிர்ப்புமின்றி நசுக்கும் சூழலைப் பற்றி புலிகள் பாரதூரமாக உணரவில்லை. அதற்கேற்ப தமது அரசியல் இராணுவ செயலுத்திகளை வகுத்துக் கொள்ளவுமில்லை.
இன்னும் சொல்லப்போனால், மக்களைத் திரட்டி எந்தவொரு அரசியல் போராட்டத்தையும் புலிகள் நடத்தியதேயில்லை. கடந்த பத்தாண்டுகளில் போர் நிறுத்தத்தின் மூலம் கிடைத்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, அரசியல் அணிதிரட்டலையும் அரசியல் போராட்டங்களையும் நடத்த புலிகள் முயற்சிக்கவேயில்லை. அரசியல் பிரிவு என்றழைக்கப்பட்ட ஒரு குழுவை புலிகள் உருவாக்கியிருந்த போதிலும், அது மக்களிடம் அரசியல் பிரச்சாரம் எதையும் செய்ததுமில்லை. மக்களின் அளப்பரிய ஆற்றலைக் கொண்டு மாபெரும் அரசியல் எழுச்சிகளைத் தோற்றுவித்து எதிரியை மண்டியிடச் செய்ய முடியும் என்பதை புலிகள் எந்தக் காலத்திலும் உணரவுமில்லை.
அவர்களது கவனமெல்லாம் நவீன ஆயுதங்களின் இருப்பை அதிகரிப்பதிலும் சாகசவாத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதிலும்தான் இருந்தது. சிங்கள பேரினவாதத்துக்கு எதிராக இராணுவ ரீதியில் மேலாண்மை பெற்றுவிட்டாலே, ஏகாதிபத்திய நாடுகள் சிங்கள அரசுக்கு நிர்பந்தம் கொடுத்து தனி ஈழத்தை உருவாக்கித் தரும் என்று கணக்கு போட்டு, ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் ஆதரவைப் பெறுவதுதான் அவர்களது ‘அரசியல்’ வேலையாக இருந்தது.
சிங்கள மக்கள் மத்தியில் ராஜபக்சே கும்பலின் இனவெறி பாசிச சர்வாதிகாரத்தை எதிர்க்கும் அரசியல் சக்திகளுடன் இணைந்து, பொது எதிரிக்கு எதிராக பரந்த ஐக்கிய முன்னணி கட்டியமைத்துப் போராட சாத்தியப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், அரசியல் மூடத்தனத்தால் அவற்றை புலிகள் அறிந்தே புறக்கணித்தார்கள். இலங்கையில் ரணில் விக்கிரமசிங்கே தேர்தலில் தோற்றதற்கும், ராஜபக்சே கும்பல் ஆட்சிக்கு வந்ததற்கும் மிக முக்கிய காரணமே புலிகளின் சந்தர்ப்பவாத அரசியல்தான்.
இந்த சந்தர்ப்பவாதம் 2002இல் தாய்லாந்து நாட்டில் புலிகளுக்கும் இலங்கை அரசுக்குமிடையிலான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானபோது அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டது. தேசிய சுயநிர்ணய உரிமைக்கு சந்தர்ப்பவாதமாகவும் துரோகத்தனமாகவும் “பிரதேச தன்னாட்சி” என்று விளக்கமளித்தார், புலிகளின் அரசியல் தலைமை குருநாதர் ஆண்டன் பாலசிங்கம். ஏகாதிபத்திய உலகமயமாக்கலின் கீழ் வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் தம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு தமது ஏகபோக ஆட்சி அமைவதையே “பிரதேச தன்னாட்சி” என்று விளக்கமளித்தார். அதேசமயம், தனிஈழம் கோரிக்கையை இன்னமும் கைவிட்டுவிடவில்லை என்று காட்டிக் கொள்வதற்காக இது “இடைக்காலத் தீர்வு” என்று பூசி மெழுகினார்.
இப்படி சந்தர்ப்பவாதமும் சாகச வழிபாடும் தனிநபர் துதியும் கொண்ட புலிகள், முப்பதாண்டு காலமாக பல ஏற்றங்களையும் இறக்கங்களையும் கண்ட ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தை மீளாய்வு செய்து படிப்பினைகளைப் பெற முன்வராமல், தொடர்ந்து பிரமைகளில் மூழ்கிப் போயினர். மறுபுறம், ஏகாதிபத்தியங்களின் ஆசியோடும், சிங்கள இனவெறி சக்திகளின் ஆதரவோடும், நவீன ஆயுதங்களின் வலிமையோடும் மிகக் கொடிய போரை ராஜபக்சே கும்பல் ஈழ மக்கள் மீது ஏவியது. உலக வரலாற்றில் மிகக் கொடூரமான இனவெறிப் படுகொலைகளில் ஒன்றாக அமைந்த இப்போரில், பல்லாயிரக்கணக்கான ஈழத் தமிழர்களோடு, புலிகளின் தலைமையும் கொன்றொழிக்கப்பட்டு, ஈழ விடுதலைப் போராட்டம் பேரழிவையும், பின்னடைவையும் சந்தித்து கையறு நிலையில் தத்தளிக்கிறது. ஈழத் தமிழினத்தையே தோற்கடித்து விட்ட வெற்றிக் களிப்பில் கூத்தாடுகிறது, சிங்கள இனவெறி.
புலிகள் இயக்கம் இராணுவ ரீதியாக தோற்கடிக்கப்பட்டு விட்டாலும், ஈழத் தமிழ் மக்கள் தமது நியாயமான விடுதலைப் போராட்டத்தைத் தொடர்வதற்கு துணை நிற்க வேண்டியது புரட்சிகர ஜனநாயக சக்திகளின் கடமை; நம் கடமை.

புலத்து வியாபாரிகளை நிராகரித்திடுவோம்!!

“எமது தாயகம் தமிழீழம், எமது குறிக்கோள் தமிழீழம், எமது தலைவர் பிரபாகரன்” என்று 2009ம் ஆண்டு புலம் பெயர்ந்த நாடுகளின் தெருக்களில் நின்று மக்களை கூக்குரல் போடவைத்த புலம்பெயர் வியாபாரிகள், இன்று தமக்குள் புலிகளின் பெயரால் மக்களை ஏமாற்றி பெற்ற சொத்துகளுக்காக வெட்டுக் குத்துப்படுகின்றனர். தமிழ் மக்களின் பணத்தை தின்று ஏப்பம்விட்ட இந்த பிரகிருதிகள்,  மீண்டும் புலிகள் இயக்கம், பிரபாகரனின் பெயர் மற்றும் உயிர் நீர்த்த மாவீரர்களை பாவித்து வியாபாரம் செய்து மீளவும் மக்கள் பணத்தில் உல்லாசமாக வாழ முற்படுகின்றனர்.

 கடந்த காலத்தில் இவர்களில் பலர் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு மானசீகமாக உழைத்தவர்கள் அல்ல. மக்களை வற்புறுத்தி அச்சுறுத்தி பணம் சேர்த்த இவர்கள், தாம் சேர்த்த பணத்தில் 20% த்தினை கமிசனாக பெற்றுவந்துள்ளனர். அதாவது புலிகளிற்கு சம்பளத்திற்கு வேலை செய்தவர்கள் தான் இவர்கள். மேலும் சிலர் புலிகளின் முதலீடுகளிற்கு பினாமிகளாக இருந்து, தமது பெயர்களில் வியாபார நிறுவனங்களை நடத்தினார்கள். புலிகளின் அழிவின் பின்னால் அவற்றினை தமது உடமையாக்கியுள்ளனர். இவர்கள் விடுதலைப் போராட்டத்திற்க்காக ஒரு மயிரைத்தானும் தங்களிடமிருந்து இழந்தவர்கள் அல்லர். மாறாக மக்கள் இரவு பகலாக கஸ்டப்பட்டு உழைத்த பணத்தினையும், விடுதலை ஆர்வத்தினால் மக்கள் வங்கிகளில் கடனாகப் பெற்றுக் கொடுத்த பணத்தினையும், வர்த்தக நிறுவனம் (சிறு கடைகள்) நாடாத்துவோரிடம் மிரட்டி பறித்த பணத்தினையும் விடுதலையின் பேரில் தமதாக்கி சோம்பேறித்தனமான வாழ்க்கை வாழ்பவர்களே.

புலிகளால் புலம் பெயர்ந்த நாடுகளில் நினைவு கூறப்பட்டு வந்த மாவீரர் நிகழ்வு என்பது மக்களை அரசியல் மயப்படுத்தும் அல்லது மக்களின் அபிலாசைகளை வெளிக்கொண்டு வருவதற்கான நிகழ்வாகவோ அல்லது உயிர் துறந்த வீரர்களின் இலட்சியங்களை தொடர்ந்தும் முன்னெடுப்பதற்கான ஒரு நிகழ்வாகவோ கொண்டாடப்படுவதில்லை. மாறாக மாவீரர் நிகழ்வை வைத்து பணம் சம்பாதித்தலே நடைபெற்றது. அன்று அவ்வாறு சேர்த்த பணத்தில் பெரும் பகுதி ஆயுதம் வாங்க பயன்படுத்தப்பட்டது. இன்று நிலைமை வேறு. யுத்தத்தில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களிற்கும் எஞ்சியுள்ள புலிகளிற்கும் மறுவாழ்வுக்கான உதவிகள் நிரம்பவே தேவைப்படுகின்றன. இவற்றினைப் பற்றி இவர்கள் கதைப்பது அரிது. சிலர் தம்மிடமுள்ள புலிகளின் பினாமி சொத்துக்களை காப்பாற்ற; தாம் இன்னமும் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் மற்றும் விடுதலையாகியும் கைதாகியும் உள்ள புலிகளின் மீது அக்கறை கொண்டவர்களாக நாடகமாடி வானொலிகளிலும், தொலைக்காட்சிகளிலும் புலம்பெயர் மக்களிடம் தமக்கு ஊடாக உதவும்படி கோரிக்கையினை வைத்து மீண்டும் “வசூல் ராஜாக்களாக” வலம்வருகின்றனர்.

அன்று தாம் புலி அமைப்பினைச்  சேர்ந்தவர்கள் என்று தம்மை தாமே தம்பட்டம் அடித்துக் கொண்ட பலர், இன்று புலிகள் அமைப்பை பற்றி எதுவும் கதைப்பது கிடையாது. அரசு பாதிக்கப்பட்ட மக்களிற்கு உதவுகின்றது என மகிந்தா மாமா பற்றி புகழ்பாடுகின்றனர்.

ஆக மொத்தத்தில் இந்த புலம்பெயர்ந்த வியாபாரிகளின் தமிழ் மக்களின் அரசியல் எதிர்காலம் குறித்த எதுவித பிரஞ்சைகளும் அற்று பினாமி சொத்துக்களுக்கான நாய்ச் சண்டையிலும் மக்களை ஏய்த்து விடுதலையின் பேரால் இன்னும் ஏதாவது சுரட்டக் கூடிய வழிவகைகளை கண்டறிவதிலுமே தமது நேரத்தினை செலவிடுகின்றனர்.

இவ்வாறு மக்களை ஏமாற்றி கடந்த காலங்களில் வயிறு வளர்த்த கூட்டம் இன்றும் அதனை தொடர முயற்ச்சிப்பதனை மக்கள் தடுத்தாக வேண்டும்.

மாவீரர்களின் கனவுகள் நினைவாக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறும் இவர்கள் முதலில் யார் என்பதை மக்கள் உணர வேண்டும். உண்மையாக மக்களை நேசிப்பவர்கள் யார் என்பதனை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதன் பின்னர் மாவீரர்கள் எனக் கூறுபவர்களின் கனவினை உண்மையான மக்கள் நலன் கொண்டவர்கள் மூலம் நிறைவேற்ற பாடுபட வேண்டும்.

இதை விடுத்து 27ம் திகதி மாவீரர் நாள், அதை கொண்டாடும் இடத்திற்கு சென்று பற்றுச்சீட்டு வாங்கி அந்த நிகழ்வுகளை பார்த்துவிட்டு, வெளியில் விற்கும் கொத்துரொட்டியையும் சாப்பிட்டுவிட்டு, வீடு திரும்பும் போது அந்த நிகழ்வு நன்றாக இருந்தது, இந்த நிகழ்வில் அவரின் நடனம் சரி இல்லை எனக் விமர்சனம் செய்தபடி வீடு வந்து குளிருக்கு நன்றாக போத்தி படுத்துவிட்டு, மறுநாள் காலை வழமைபோல தமது வேலைகளுக்கு செல்வதுடன் ஒவ்வோருவரின் கடமையும் முடிந்துவிடவில்லை.

எமது போராட்டம் எந்தவகையில் நியாயமானது? அதில் புலிகளின் அரசியலற்ற இராணுவாதப் போக்கு எந்தளவு தவறனது? என்பதை ஒவ்வோரும் விமர்சன ரீதியில் ஆராய முற்பட வேண்டும். அவ்வாறு ஆராய முற்படும் போது போலிப் பிழைப்புவாதிகள் முதலில் இனம் காணப்படுவார்கள். அவர்களை இனங்கண்டு தூக்கி எறிவதன் மூலம் தான் அடுத்த கட்ட அரசியலை நோக்கி நகர முடியும் .

புலிகள் மக்களை அரசியல் மயப்படுத்தாது பார்வையாளர்களாகவே வைத்திருந்தனர். இன்று புலிகளின் முன்னாள் போராளிகளை வடகிழக்கு மக்கள் வேண்டாத விருந்தாளிகளாக நடத்துவதில் இருந்து நாம் மக்கள் எந்த அளவிற்கு கடந்த காலத்தில் அரசியல உணர்வுடன் பங்களிப்பு செய்திருந்தனர் என்பதனை கண்டுகொள்ளலாம்.

ஒரு போராட்டம் ஒரு இனத்தின் விடுதலைக்காக நடத்தப்பட்டதாயின் அந்த போராட்டம் தோற்கடிக்கப்படின்; போராட்டத்தினை மீண்டும் முன்னெடுப்பதற்கும், போராளிகளுக்கும் மக்களின் ஆதரவு தொடர்ந்தும் இருக்கும். ஆனால் வடகிழக்கில் யுத்தத்தில் ஈடுபட்ட புலிகளுக்கோ அல்லது புலிப்போராளிகளுக்கோ மக்கள் ஆதரவு இன்று இல்லை. இது ஏன் என்ற கேள்வியினை எழுப்பி சிந்தியுங்கள்.

புலிகள் மக்களை அரசியல் மயப்படுத்தாததால், போராட்டத்துக்கு மக்கள் தாமாக முன்வந்து எந்த செயற்பாடையும் செய்யாததால் மக்களை வலுக்கட்டாயமாக தமது போராட்டத்தில் இணைத்தனர்.  இதனால் மக்கள் புலிகள் மீது ஒரு பயத்திலான ஆதரவு நிலையினையே எடுத்திருந்தனர். இவற்றை எல்லாம் விட இறுதி கட்ட யுத்தத்தின் போது மக்களை இலங்கை அரசு கொன்று குவித்தது போதாதென்று புலிகளும் தம்மை காப்பாற்றுவதற்காக, தம்முடன் நிற்க மறுத்த மக்களை கொன்றனர். புலிகளின் உண்மை முகத்தினை வன்னியில் நின்ற மக்கள் கண்டு கொண்டனர். புலிகள் தம்மை பாதுகாக்க, எந்த மக்களின் விடுதலைக்கு போராடுவதாக கூறினரோ அந்த மக்களை கொலை செய்ததனை நேரில் மக்கள் கண்டு கொண்டனர். மக்கள் விரோதிகளாகவே மக்கள் புலிகளை அடையாளம் கண்டு கொண்டனர்.

இந்த உண்மைகளை புரிய இயலாதவாறு புலி வெறி ஊட்டப்பட்ட ஒருபகுதி புலம்பெயர் சமூகத்திடம், இந்த அரசியல் வியாபாரிகளின் பிழைப்பு இன்னமும் எடுபடுவது வேதனை அளிக்கும் அதேவேளை, ஏனைய புலம்பெயர் மக்களிடம் இவர்களின் முகச்சாயம் வெளிறத் தொடங்கி விட்டதனை காணவும் முடிகின்றது.

இந்த வியாபாரிகள் முள்ளிவாய்க்காலின் பின்னர் தமக்குள்  பல பிரிவுகளாக பிளவுண்டுகிடக்கின்றனர். ஒரு பகுதி ஏகாதிபத்தியங்களின் அடிவருடிகளாக தோற்றம் பெற்றுள்ளனர். சொந்த மக்களின் அரசியலுக்கான செயற்பாடுகளை கைவிட்டு விட்டு வல்லரசுகளின் பிராந்திய நலனுக்கான அரசியல் காய்நகர்த்தல்களிற்கு பயன்படுபவர்களாக மாறி, தமிழ் மக்களின் விடுதலையின் பேரால் விபச்சாராம் செய்கின்றனர். ஏனையோர் தமக்குள் குத்து வெட்டுக்களுடன் மகிந்த அரசுடன் மறைமுகமான  தொடர்வுகளை கொண்டவர்களாக மாறிவிட்டனர்.

இன்று நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்ற புலம்பெயர் வியாபாரிகளுக்கிடையேயான சண்டைகள் ஒரு திட்டவட்டமான ஒரு செய்தியினை வெளிக்காட்டியுள்ளது. அது இவர்களின் தலைவன் முள்ளிவாய்க்காலில் சரணடைந்து படுகொலை செய்யப்பட்டு விட்டான். புலிகள் இயக்கம் பிரபாகரனை, தமது தலைவர் என்பதனை பிரதானமான தாரகமந்திரமாக வைத்து கட்டப்பட்டது. இந்த மந்திரத்திற்கு கடந்த காலத்தில் புலிகளை விடுதலை அமைப்பு என நம்பிய அனைவரும் கட்டுப்பட்டிருந்தனர். புலிகளின் அரசியலுக்காக அல்ல. தனிமனிதனை சுற்றி சுற்றி கட்டப்பட்ட அமைப்பு அந்த மனிதன் உயிருடன் இல்லை என்று தெரிந்ததும் சின்னா பின்னமாவது ஒன்றும் ஆச்சரியத்திற்குரிய விடயமே அல்ல.

இந்த வியாயாரிகள் உண்மையிலேயே மாவீரர்களை மதிப்பவர்களாயின் கிழே உள்ளவற்றினை செய்ய தயாராக இருக்க வேண்டும். செய்வார்களா?

1.    புலம்பெயர் தேசமெங்கும் பினாமி சொத்துக்களாக குவிந்துகிடக்கின்ற புலம்பெயர் தமிழர்களின் பணத்தினை பொதுநிதியமாக்கி போரினால் பாதிப்புக்குள்ளாகிய வன்னி மக்கள் மற்றும் போராளிகளின் வாழ்க்கையினை மேம்படுத்த வழி செய்ய வேண்டும்.

2.  புலிகளின் தோல்விக்கு பிரதான காரணமான மக்கள் விரோத அரசியலை கேள்விக்கு உள்ளாக்க வேண்டும்.

3. புலிகளின் (இவர்களின்) தலைவன் பிரபாகரன் முள்ளிவாய்க்காலில் இறந்து விட்டதனை பகிரங்கமாக அறிவிக்க வேண்டும்.

புலிகளை விமர்சனம் செய்வதனை கைவிடுங்கள் ?

புலிகளை விமர்சனம் செய்வதனை கைவிடுங்கள் ?
இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் தமது வலுவை இழந்து தமிழ் மக்களை அடிமைகளாக்கி விட்டு யுத்தத்தில் அழிந்து போய்விட்ட புலிகள் பற்றிய விமர்சனங்கள் வரும் போது, புலிகளை விமர்சிப்பது தற்காலத்தில் அவசியம் அற்றது என்னும் போக்கு, தங்களை கடந்த காலங்களில் ஜனநாயகவாதிகளாக இனம் காட்டி புலியின் பக்கமோ அன்றி அரசின் பக்கமோ வெளிப்படையாக சாராதிருந்த பலரிடம் இன்று காணப்படுகின்றது. இதற்கு இவர்கள் கூறும் காரணங்கள் பல:
1.புலிகள் யுத்தத்தில் தோல்வியடைந்துள்ளனர். இந்த நேரத்தில் தமது இயக்க வரலாற்றில் என்றுமே தோல்வியினை காணாத அவர்களை விமர்சிப்பது தடக்கி விழுந்தவன் மேல் மாடேறி மிதிப்பது போன்றுள்ளது.
2.புலிகள் இயக்கத்தில் பலர் தமது உயிரை தியாகம் செய்துள்ளனர் இவ்வாறிருக்கையில் எப்படி புலிகளை விமர்சிக்க முடியும்.
3.புலிகள் இயக்கத்தில் இருந்தவர்களையும் புலிகளை நேசித்தவர்களையும் வெல்ல வேண்டும். ஆகவே புலிகளின் தவறுகளை விமர்சிப்பது கைவிடப்படல் வேண்டும்.
4.சரி பிழைகளிற்கு அப்பால் புலிகள் விடுதலைக்காக செய்த உயிர்த் தியாகங்கள் அளப்பெரியவை. அவர்களினுடைய வேதனைகள் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டும்.
5.புலிகள் இறுதிவரை அரசுக்கு எதிராக யுத்தம் நடத்தியவர்கள், அவ்வாறிருக்க எப்படி நீங்கள் விமர்சிகக் முடியும்.
6.புலிகள் யுத்தம் செய்யும் போது நாட்டைவிட்டு ஓடிவிட்டு, அவர்கள் அழிந்த பின்னர் அவர்களை விமர்சிக்கின்றீர்கள் இதற்கு உங்களிற்கு என்ன தகுதியுண்டு?
7.புலிகள் தமிழ் மக்களின் அடிப்படை அரசியலில் (கூட்டணியின் அரசியலுக்கு ஆயுத வடிவம் கொடுத்தனர்) இருந்து தான் தமது அனைத்து செயற்பாடுகளையும் செய்தனர். அதனால் நாம் ஒட்டு மொத்த தவறுகளையும் அவர்களின் தலையில் போட்டுவிட முடியாது.
இவ்வாறு பல கோணங்களிலும் பலவடிவங்களிலும் புலிகளை விமர்சிப்பதை தவிர்ப்பது பற்றி கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்பட்டு வருகின்றன. இதன் பின்னணி தான் என்ன? தமிழ் மக்களின் ஏகப்பிரதிநிதிகளாக இருந்த புலிகள் அழிக்கப்பட்ட பின்னர் அதன் தோல்விக்கான காரணங்களை குறித்து மௌனம் சாதியுங்கள். புலிகளின் மக்கள் விரோத ஜனநாயக விரோத அரசியலை விமர்சனத்திற்கு உள்ளாக்காதீர்கள். மக்களிற்கு அரசியல் அறிவு ஊட்டாதீர்கள் என்பதுடன் புலிகளின் அரசியலின் தொடர்ச்சியாகவே தமிழ் மக்களின் அடுத்த கட்ட அரசியல் செயற்பாடுகள் இருக்க வேண்டும் என்பதுவும் தான்.
புலிகளில் இருந்தோ அல்லது புலிகள் கொண்ட அரசியலில் இருந்தோ அடுத்த கட்ட நகர்வு என்பது மீண்டும் இன்னுமொரு முள்ளிவாய்காலையோ அல்லது களனி கங்கையையோ உருவாக்கும் என்பதை இவர்கள் உணர்ந்து கொண்டதாக தெரியவில்லை.
புலிகள் கொண்டிருந்த அரசியல் மக்கள் நலனற்றது. சொந்த மக்களை ஆயுதங்கொண்டு அச்சுறுத்தி வைத்திருந்தது. அந்த மக்களின் ஜனநாயக உரிமைகளை நசுக்கியது. மக்களை நேசித்த தேசபக்தர்களை கொன்று போட்டது. இலங்கை அரசினால் ஒடுக்குமுறைகளிற்கு உள்ளான முஸ்லீம், சிங்கள மக்களை வென்றெடுப்பதற்குப் பதிலாக அவர்கள் மீது வன்முறையினை ஏவி போராட்டத்தின் நேச சக்திகளை அந்நியப்படுத்தியது. ஆனால் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தின் எதிரிகளான வல்லரசுகளை நம்பி அவர்களுடன் கூட்டு வைத்திருந்தது. மக்கள் சக்தியினை விட மேற்குலகின அதிநவீன ஆயுதங்களை நம்பி செயற்பட்டது. இவர்களின் அமைப்பின் வடிவம் இவர்களிற்குள்ளேயே மேற்குலகம், சிறீலங்கா, இந்தியா தமது கையாட்களை இலகுவாக உருவாக்க வழிகோலியது. இப்படி பல பல. இவைகள் தான் புலிகளின் முள்ளிவாய்க்கால் முடிவுக்கு காரணமாயின.
மாற்றுக் கருத்து அல்லது தமது இயக்கம் மீது விமர்சனம் செய்பவர்களை ஒரே வார்த்தையில் துரோகி என்று அழித்தொழித்தவர்கள் தான் புலிகள். சிறைப் பிடித்து வைத்திருந்த மாற்று இயக்கப் போராளிகளையும், சமூகத்தின் மீது அக்கறை கொண்ட பல உன்னதமான மனிதர்களையும் மனிதநேயமற்ற முறைகளில் சித்திரவதைகள் செய்து கொன்று புதைத்தனர். புலிகளின் முகாம்களிற்கு முன்னால் எமது தாய்மாரும், தந்தைமாரும், சகோதரிகளும் தமது தந்தையை, கணவனை, மகனை, மகளை விடுதலை செய்ய வேண்டி அழுது அலைந்த அவலங்களையும்; புலிகள் அவர்களை மனித நேயமற்ற முறையில் தகாத வார்த்தைகளை கூறி எட்டி உதைத்து அடக்குமுறையாளர்களை விடவும் மிகவும் கேவலமான முறையில் நடந்தனர். காலங்காலமாக யாழ் மண்ணிலே வாழ்ந்து வந்த முஸ்லீம் சகோதரர்களை 72 மணி நேரத்தில் உடமைகள் அனைத்தினையும் பறித்தெடுத்து துரத்தி அடித்தனர். இது கிட்லர் யூத இன மக்களிற்கு செய்த கொடுமைகளுக்கு எந்த விதத்திலும் குறைந்ததல்ல. இதனால் தான் புலிகளை பாசிச சக்தி என்று விமர்சகர்கள் விமர்சிக்கின்றனர். புலிகள் பாசிச சக்தி இல்லை என்றால் ஏன் மற்றுக்கருத்தாளர்களை சித்திவைதைகள் செய்து கொன்று குவித்தனர்? புலிகளின் பாசிச நடவடிக்கைளினால் துன்புற்ற பல ஆயிரக்கணக்கான எம்மக்களின் வேதனைகள் துன்பங்கள் உங்களிற்கு ஒரு பொருட்டே கிடையாதா? இவைகள் பற்றி என்றுமே வாய்திறக்காது இருந்துவிட்டு இன்று வந்து விட்டீர்கள், புலிகளின் தோல்விக்கு பின்னான வேதனைகளிற்கு மருந்து போட்டு அவர்களை மீண்டும் சிம்மாசனத்தில் ஏற்றி உங்கள் இருப்புக்களை பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கு.
புலிகளின் இந்த பாசிசக் கூறு என்பது புலிகளின் அரசியலையே காட்டி நிற்கின்ற அதேவேளை, புலிகளின் தலைமையைத் தான் அது கூறியும் நிற்கின்றது. தமிழ் மக்களின் விடுதலைக்காக தம்மை அர்பணித்த வீரர்களிற்து பாசிசப் புலிகள் என்னும் பதம் பொருந்தாது. இவர்கள் தமிழ் மக்களின் விடுதலை புலிகளினால் வெற்றி கொள்ளப்படும் என திடமாக நம்பி, தமது விலைமதிப்பற்ற உயிரினை தியாகம் புரிந்த வள்ளல்கள். மாறாக மீண்டும் புலிகளைப் போன்று பாசிசக் கூற்றுடன் ஒரு அமைப்புத் தோன்றி மீண்டும் பல லட்சம் பேரையும் 30 ஆயிரத்துக்கு மேற்பட்ட போராளிகளையும் கொன்று குவிக்கும் அரசியலை உருவாகவிடாது தடுப்பதே அவசியமாகும்.
புலிகள் யுத்தத்தில் தோல்வியுற்ற நிலையில் அவர்களை விமர்சிப்பது விழுந்தவனை மாடு ஏறி மிதிப்பது போன்றது என்பது குறித்து:
புலிகள் உலக வல்லரசுகளால் நயவஞ்சகமாக தோற்கடிக்கப்பட்டிருந்தால் இந்த கூற்றை ஆதரிக்க முடியும். மாறாக புலிகள் மேற்கத்தேய நாடுகளை நம்பி தமிழ் மக்களை வைத்து பேரங்கள் நடத்தியதன் மூலமுமே தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள்.
புலிகள் அமைப்பு ஏன் யுத்தத்தில் தோற்றது? புலிகள் மக்களுக்கான ஒரு அமைப்பாகவா இருந்து? இவர்கள் தமது தோல்விக்கான உள்நிலை கூறுகளை உருவாக்கியதால் தான் தோற்றனர். மக்களை நம்பாது அவர்களை வைத்து பேரம் பேசிய புலிகளின் தோல்வியை, தோல்வியாக ஏற்கமுடியாது. மாறாக இது அவர்களின் அழிவு நிலையாகவே காணப்பட வேண்டும். இந்த அழிவு நிலை ஏன் உருவான என்பதை விமர்சிக்காது அதனை பாதுகாத்தால், மீளவும் இதே அனுபவத்தை தான் தமிழ் மக்கள் பெற்றுக்கொள்ள நேரும்.
புலிகள் இயக்கதில் இருந்தவர்களையும், புலிகளை நேசித்தவர்களையும் விட்டு விட்டு புதிய போராட்டம் சாத்தியமற்றது. எனவே புலிகளின் கடந்த காலத்தினை விமர்சனத்திற்கு உள்ளாக்குவது போராட கூடிய சக்திகளை அந்நியப்பட்டு போகச் செய்கின்ற செயற்பாடுதான் இது. புலிகளின் மக்கள் விரோத அரசியலின் கடந்த கால செயற்பாடுகளை விமர்சனத்திற்கு உள்ளாக்குவதனை கைவிடுங்கள் என கோரிக்கை வைக்கின்றனர் தம்மை முற்போக்கு சக்திகள் எனக் கூறுபவர்கள். இது தவறான பார்வையும் அதேவேளை மாற்றுக்கருத்தாடல்களுக்கான முரணான செயற்பாடும் சந்தர்ப்பவாதப் போக்குமாகும்.
புலிகள் இயக்கத்தில் இருந்தவர்கள் அல்லது புலி சார்பானவர்கள் மீளவும் போராட வேண்டுமானால் முதலில் அவர்கள் ஏன் புலி தோற்றது? என்ற கேள்விக்கான பதிலை தேட முற்படவேண்டும். அப்போது தான் அவர்களிடம் மக்கள் விடுதலைப் போராட்டம் பற்றிய பார்வை ஏற்படும். மேலும் புலிகளின் குணாம்சங்களில் ஒன்றான மற்றுக் கருத்தை எம்போதும் அரசின் கருத்தாக கொள்ளும் பார்வை அற்றுப் போகும் போதே இவர்கள் மீளவும் மக்களுக்கான உண்மையான விடுதலைக்கு போராட முற்படுவார்கள். இந்த மாற்றம் நிகழாதவிடத்து மீண்டும் புலிப்பாணியிலான போராட்டமே முன்தள்ளப்படும்.
ஒருசில முன்னாள் புலி உறுப்பினர்கள் கூறும் கூற்று தமது கண்முன்னே தனது சக போராளி இறந்தான், ஆனால் இவர்கள் சும்மா இருந்து கொண்டு விமர்சிக்கிறார்கள் என்பது முற்றிலும் அரசியல் புரிதலற்ற கூற்று.சரியான விடுதலைப் போராட்டத்தை நடத்தாத புலிகளில் அனாவசியமாக கொடுக்கப்பட்ட உயிர்களில் அக்கறை கொண்டவர்களே புலிகளை விமர்சித்தனர். மாற்று கருத்துக்களை செவிசாய்க்க மறுத்ததும் ,ஆயத்தம் மட்டும் இருந்தால் போராட்டம் வெற்றி பெறும் என்ற மூட நம்பிக்கையை புலி துறக்காததால் தான் இன்று அழிந்துள்ளது.
தமிழ் மக்களின் அபிலாசைகளை மையமாக வைத்துத்தான் புலிகள் தமது செயற்பாடுகளை செய்யபுறப்பட்டனர். அதில் ஒரு இயக்கம் தான் போராட வேண்டும், மற்றைய இயக்கங்கள் அழிக்கப்பட வேண்டும், பாராளுமன்றவாதிகள் கொல்லப்பட வேண்டும். ……. இவ்வாறு பல. இது முற்றிலும் தவறான கருத்தும் புரிதலுமே. அதாவது மக்களிடம் இருந்து ஒன்றையும் புலிகள் பெற்றிருக்கவில்லை மாறாக புலிகளிடம் உள்ள கூற்றை மக்களிடம் ஆயதத்தின் மூலம் திணித்தனர். அது பின்னர் ஒரு கூற்றாக மாறியது.
புலி என்றும் மக்களின் கருத்தை கேட்டதோ இன்றி புலி உறுப்பினர்களுடைய கருத்துக்களையோ கேட்டதோ கிடையாது. தலைமை எடுக்கும் முடிவுகளை நிறைவேற்றும் கூலிப்படையாகத் தான் சாதாரண புலி உறுப்பினர்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தனர். ஜனநாயகத்தையும் புலிகளின் மக்கள் விரோதப் போக்கினையும் கேள்வி கேட்ட பல புலி உறுப்பினர்கள் போராட்ட களங்களில் பின்னால் இருந்து தலைமையின் உத்தரவுகளுக்கமைய சக பேராளிகளினால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். பலர் புலிகளிடமிருந்து தப்பி ஓடினர்.
நாம் போராடி தமிழீழம் பெற்றுத் தருவோம் நீங்கள் பார்வையாளர்களாக இருந்தால் போதும். அதுவும் வாய் திறக்காமல் இருந்தால் போதும் என்று கூறி செயற்பட்டவர்கள் தான் புலிகளின் தலைமை. இது தான் புலிகள் அழியும் வரை நடந்தது. ஏன் புலிகளில் இறந்தவர்களை நினைவு கூறும் “மாவீரர் தின” நிகழ்வுகள் உண்மையில் உணர்வு பூர்வமாகவா நடைபெறுகின்றது? இல்லை மாறாக ஆடம்பரமாகவும் ஒரு கொண்டாட்டமாகவுமே நடைபெறுகின்றது. இதை வைத்து பணத்தையும் சாம்பதிக்கின்றனர். இவ்வாறு தான் மக்களை பார்வையாளர்களாகவும் தம்மை கதாநாயகர்களாகவும் வெளிப்படுத்தியே வந்துள்ளனர்.
மக்களை நேசிப்பவர்களும் மக்களுக்காக போராடுபவர்களும் உண்மையை கூறுபவர்களும் எப்போதும் ஒரே நோர்கோட்டில் பயணிப்பர். மற்வர்கள் எல்லாம் தமது நலனுக்கு எற்ப தம்மை மாற்றிக் கொள்வார்கள் இது தான் உண்மை.
உண்மையான விடுதலைக்காய் போரட வேண்டின், விமர்சனங்கள் அற்ற போராட்டம் சாத்தியமற்றதே.

Wednesday, August 08, 2018

#திராவிடம்அறிவோம் (34)

#திராவிடம்அறிவோம் (34)

1942 – க்கு முன்னர் “ம – ள – ள – ஸ்ரீ” (இதனை மகாராஜ ராஜஸ்ரீ என்று படிக்க வேண்டும்) என்றே அரசு அலுவலகக் கடிதங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. இதன் சுருக்கமாக “ஸ்ரீ” என்று பயன்படுத்தினால் போதும் என்று 1942- ஆம் ஆண்டு சென்னை பொதுப்பணித்துறை ஆணை பிறப்பித்தது. மேலும், மூன்று வாரத்திற்குள் இது குறித்த கருத்தினை எழுதி அனுப்புமாறு பொதுமக்களைக் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டது.

இந்நிலையில், ”திரு” என்பதே சரியான வழக்கு என்று நாவலர் ந. மு. வேங்கடசாமியார், பண்டிதமணி கதிரேசனார், நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார் ஆகியோர் கட்டுரை எழுதினர். “திரு” வைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்கிற கோரிக்கையை நீதிக்கட்சியும் வலியுறுத்தியது.

இவ்வளவுக்குப் பின்னரும், “திரு” / “திருமதி” போன்ற சொற்களை அரசு பயன்படுத்தும் வண்ணம் ஆணைகள் பிறப்பிக்கப்படவில்லை. தி. மு. க. தலைமையில் அரசு அமைந்த பின்னரே, ஆணைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டு, “திரு” / “திருமதி” பயன்படுத்தப்பட்டது. “ஸ்ரீ”  / “ஸ்ரீமதி” நீக்கப்பட்டது.

#திராவிடம் வளர்த்த தமிழ்

#திராவிடம்அறிவோம் (33)

#திராவிடம்அறிவோம் (33)

சமூக நீதி பெற உருவாக்கப்பட்ட இயக்கம்தான் திராவிட இயக்கம்.

தி.மு.கழகம் பங்கேற்ற திரு.வி.பி.சிங்கின் தேசிய முன்னணி அரசால்தான் மாநில அளவில் இருந்த இட ஒதுக்கீடு, மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரை அடிப்படையில் மத்திய அரசு அளவிற்கு ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. இது இந்திய வரலாற்றில் மகத்தான நிகழ்ச்சியாகும்.

ஆனால் இது குறித்த உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பு சமூக நீதிக்கான பயணத்தில் பின்னடைவை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. ஐம்பது சதவிகிதம் தான் இட ஒதுக்கீடு இருக்க வேண்டுமென்பதும், பின் தங்கியோரில் கிரீமிலேயர் எனும் வசதி பெற்றோர் என்று சொல்லப்படுபவர்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு கிடையாதென்பதும் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியவை அல்ல. அவை சமூக நீதிக்குப் புறம்பானவை. எனவே எத்தனை சதவிகிதம் இட ஒதுக்கீடு இருக்க வேண்டும் என்பதை முடிவு செய்யும் அதிகாரம் மாநிலங்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும். 

- திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் சட்டமன்ற, நாடாளுமன்றப் பொதுத்தேர்தல் அறிக்கை (1996)

#திராவிடம்அறிவோம் (32)

#திராவிடம்அறிவோம் (32)

1969 ஆம் ஆண்டு கலைஞர்  முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்ற பின், திரு.ஏ.என்.சட்டநாதன் அவர்கள் தலைமையில் பிற்படுத்தப்பட்டோர் நலக் குழு அமைக்கப்பட்டு, அந்தக் குழு அளித்த பரிந்துரையினை ஏற்று, ஆதிதிராவிடர் மற்றும் பழங்குடியினருக்கு அதுவரை 16 சதவிகிதம் என்றிருந்த இடஒதுக்கீட்டு அளவை 18 சதவிகிதம் என்று உயர்த்தி 7-6-1971 அன்று ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது.

 அதே ஆணையில்தான் அதுவரை பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு 25 சதவிகிதம் என்றிருந்த இடஒதுக்கீடு 31 சதவிகிதமாக  உயர்த்தப்பட்டது

#திராவிடம்அறிவோம் (31)

#திராவிடம்அறிவோம் (31)

"தாய்மொழியில் பாடல்கள் இருந்தால் தான் பொருள் விளங்கி ரசிக்க முடியும்" என்பதால் தமிழர்களுக்குத் தமிழிசையின்பால் நாட்டம் வளர்ந்தது. இதனை அறிந்த பாடகர் சிலர் சிற்சில தமிழ்ப் பாடல்களைப் பாடினர். அந்தக் குற்றத்திற்காக அவர்களைத் தொடர்ந்து பாடுவதற்குப் பார்ப்பனர்கள் மறுத்து விட்டனர்.

சங்கீத சபாக்களின் கடிவாளம் அவர்களின் கைகளில்தான் இருந்தது. இசைத்துறையிலும் பார்ப்பனர் ஆதிக்கம்தான்.

எல்லாத் துறைகளிலும் தமிழர்களைச் சிறந்து விளங்கச் செய்யும் வாய்ப்புகளை உருவாக்கிட உழைத்த தந்தை பெரியார் தம் கவனத்தை இசைத்துறையின் பக்கம் திருப்பினார். 1930 இல் ஈரோட்டில் நடத்திய சுயமரியாதை இயக்க இரண்டாம் மாநில மாநாட்டில் ஓர் அங்கமாக தமிழிசை மாநாடு நடத்தினார். பார்ப்பனரல்லாத பிள்ளைகளுக்கு இசைக்கல்வியும் பயிற்சியும் தரப்படவும், பார்ப்பனரல்லாத இசைக்கலைஞர்களை ஊக்குவிக்கவும் தமிழ் மக்களைக் கேட்டுத் தீர்மானம் நிறைவேற்றினார்.

#திராவிடம்அறிவோம் (30)

#திராவிடம்அறிவோம் (30)

1909 ஆம் ஆண்டு சென்னைப் பல்கலைக்கழகப் பேரவையின் சிறப்புக் குழுக் கூட்டம் நடைபெறுகின்றது. அக்குழுவின் ஒருங்கிணைப்பாளரான பி.ஆர். சுந்தரம் அய்யர், ஒரு தீர்மானத்தை முன்மொழிகின்றார். கல்லூரி இடைநிலை வகுப்பில் தமிழ் ஒரு பாடமாக இருக்க வேண்டியதில்லை என்பதும், அதற்காக ஒரு தேர்வை நடத்திக் கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை என்பதும் தான் அத்தீர்மானம். மாறாக சமற்கிருதத்தை ஊக்குவிக்க வேண்டும் என்பதும் அத்தீர்மானத்தின் பிற்பகுதி.

தீர்மானம் வாக்கெடுப்பிற்கு விடப்படுகிறது. தீர்மானத்திற்கு ஆதரவாக 22 வாக்குகளும், எதிராக 15 வாக்குகளும் கிடைத்ததால், சுந்தரம் அய்யர் முன்மொழிந்த தமிழுக்கு எதிரான தீர்மானம் நிறைவேற்றப்படுகின்றது.

நீதிக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்த பின்னர், 1926ல், இடை நிலை வகுப்பிற்கு மீண்டும் தமிழ் ஒரு பாடமாக கொண்டு வரப்படுகின்றது.

திராவிடம் தமிழுக்கு எதிரானது என்பது எவ்வளவு பொய்யான செய்தி ....!

#திராவிடம்அறிவோம் (29)

#திராவிடம்அறிவோம் (29)

திராவிடர் கழகத்தின் இன்றைய தலைவர் கி.வீரமணி அவர்களின் மாமனார் - மாமியாரின் சுயமரியாதைத் திருமணத்தை 1934 ஆம் ஆண்டு தந்தை பெரியார் நடத்தி வைத்தார்.

1953 இல் திருமணம் செல்லாது என சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

பேரறிஞர் அண்ணா தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சரான பின்னர், சுயமரியாதைத் திருமணங்களைச் செல்லுபடியாக்கத் தக்க சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார். 20-1-1968 முதல் நடைமுறைக்கு வந்தது அச்சட்டம்.

மதம் சார்ந்த சடங்குகள் அற்ற சமூகத் திருமணங்கள் இங்கிலாந்து நாட்டில் கடந்த பத்து ஆண்டுகளாகத்தான் நடைபெற்று வருகின்றன. தந்தை பெரியார் தொடங்கிய 80 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரே இங்கிலாந்தில்!

#திராவிடம்அறிவோம் (28)

#திராவிடம்அறிவோம் (28)

தலித்துகளுக்கு இந்தியாவில் வேறெந்த மாநிலத்திலும் இல்லாத  பல முன்னோடியான திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்தியது திமுக அரசு.

சான்றாக ஒரு நிகழ்வு.

2006 - ஆம் ஆண்டு உள்ளாட்சித் தேர்தலின் போது, விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியைச் சேர்ந்த ரவிக்குமாரால் அன்றைய உள்ளாட்சித் துறை அமைச்சரான மு.க. ஸ்டாலினிடம் ஒரு கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டது.

"2001 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில், தலித் மக்களுக்கான தனித்தொகுதிகளின் எண்ணிக்கையை உயர்த்தி வழங்க வேண்டும்" என்பதே அது.

முதல்வர் கலைஞரால் அதற்கு ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டு, அந்தத் தேர்தலில் 1,300 உள்ளாட்சிப் பதவிகளுக்கான இடங்கள் தலித்துகளுக்குக் கூடுதலாகக் கிடைத்தன.

#திராவிடம்அறிவோம் (27)

#திராவிடம்அறிவோம் (27)

பார்ப்பனர் அல்லாதோர் பிரச்சனைகள் இன்று நேற்று எழுந்ததல்ல. 1893 லேயே வெளியான இரு நூல்கள் பார்ப்பனர் அல்லாதோர் பிரச்சனைகள் குறித்துப் பேசின.

1. The Non-Brahmin Races and Indian Public Service. (பார்ப்பனர் அல்லாதார் இனங்களும் இந்திய அரசுப் பணியும்)

2. The Ways and Means for the amelioration of Non-Brahmin races. (பார்ப்பனர் அல்லாதார் இனங்கள் தெளிவு பெறுவதற்கான வழிவகைகள்)

என்னும் இரு ஆங்கில நூல்களே அவை.

நூற்றைம்பது ஆண்டுகளாகப் பெயருக்குத்தான் ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சி செய்கிறார்கள். உண்மையில் இங்கே பார்ப்பனர்களின் ஆட்சி தான் நடந்து வருகிறது. இந்திய அரசுப் பணிகள்   அனைத்தும் பார்ப்பனர்களுக்கு மட்டுமே என்ற நிலைதான் இன்னமும் நீடித்து வருகிறது. இவைதான் முதல் புத்தகத்தின் சாரம்.

 அனைத்து அரசுப் பணிகளுமே பார்ப்பனர்களுக்கு என்ற நிலையை மாற்ற வேண்டும் என்றால் வேலைவாய்ப்பு என்பதை மட்டுமே மையமாகக் கொண்டு புதிய இயக்கம் உருவாக்கப்பட வேண்டும். அதற்கு பார்ப்பனர் அல்லாதார் அனைவரும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டும். இது இரண்டாவது  புத்தகத்தின் சாரம்.

#திராவிடம்அறிவோம் (26)

அரசு அலுவலர் குடும்பப் பாதுகாப்பு நிதி - 1972

1972 தந்தை பெரியாருடன் பங்கேற்ற அரசு அலுவலர் மாநாடு. இதில்தான் பனிக்காலத்தில் அரசு அலுவலர் இறக்க நேரிட்டால் ரூபாய் பத்தாயிரம் அவர்களின் குடும்பப் பாதுகாப்பு நிதியாக வழங்கப்படும் என்று முதல்வர் கலைஞர் அறிவித்தார். அத்தொகை இப்போது ரூபாய் ஒரு லட்சமாக உயர்ந்துள்ளது.

#திராவிடம்அறிவோம் (25)

#திராவிடம்அறிவோம் (25)

1934-ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் மத்திய சட்டசபைக்கு நடைபெற்ற தேர்தலில் நீதிக்கட்சி மாபெரும் பின்னடைவைச் சந்தித்தது. ஏ.பி. பாத்ரோ இத்தோல்வியைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது,  "இது காலத்தே விடுக்கப்பட்ட எச்சரிக்கை. கட்சியைக் கட்டாயமாக நேர்த்தியாகவும் தூய்மையாகவும் செய்வதன் மூலம் சாகசங்களை நிகழ்த்த முடியும்" என்றார்.
நீதிக்கட்சி தனது தோல்வியைத் தாங்கிக் கொண்டதுடன், அதை ஒரு அறைகூவலாகக் கட்சியின் தலைவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டனர். முதலமைச்சரும் கட்சியினுடைய தலைவருமான பொப்பிலி அரசருடைய வீட்டில் ஒரு கூட்டம் நடந்தது. அதில் கட்சியைப் பலப்படுத்துவது சம்பந்தமாக விவாதிக்கப்பட்டது. தந்தை பெரியார் இக்கூட்டத்தில் தமது 14 அம்ச திட்டத்தைக் கோடிட்டுக் காட்டினார்.

அதாவது, முக்கியமாக உள்ள பொது நிறுவனங்களையும், ஆயுள் காப்பீட்டுக் கழகங்களையும் தேசிய மயமாக்குவது, மதுவிலக்கை நடைமுறைப்படுத்துவது, கட்டாய ஆரம்பக் கல்வி, தீண்டாமை ஒழிப்பு, வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவம், பொருளாதார நிர்வாகம், கூட்டுறவு கடன் வங்கிகள் மூலம் ஏழை விவசாயிகளுக்கு நிவாரணம் போன்ற திட்டங்களைக் கூட்டத்தில் வற்புறுத்தினார்.

1935 - ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் கூடிய நீதிக் கட்சியின் செயற்குழு தந்தை பெரியாரின் திட்டத்தை ஏற்றுக் கொண்டது.

#திராவிடம்அறிவோம் (24)

#திராவிடம்அறிவோம் (24)

26.01.1965. - டி.எம். சிவலிங்கம்.

27.01.1965. - கீழப்பழுவூர் சின்னச்சாமி.

28.01.1965. - விருகம்பாக்கம் அரங்கநாதன், அய்யன்பாளையம் வீரப்பன், ரங்கசமுத்திரம் முத்து, விராலிமலை சண்முகம், கோவை தண்டபாணி, கீரனூர் முத்து

இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் தங்கள் இன்னுயிரை ஈந்தவர்கள். திராவிட இயக்கம் தியாகத்தால் வளர்ந்தது.

ராஜாஜி பரம்பரை எதிரி ராமசாமி

ஒரு முறை ராஜாஜி திருச்சியில் பேசும் போது:

எனக்கு பரம்பரை எதிரி ராமசாமி நாயக்கர் தான் - எனக் கூறினார்.

அதற்கு பதிலளித்த தந்தை பெரியார்:

இதை அவர் முட்டாள்த்தனமாகச் சொல்லவில்லை. அவருடைய தாய் தகப்பனை எனது தாய், தகப்பனுக்கு தெரியாது, எனது தாய் தகப்பனை அவருடைய தாய் தகப்பனுக்கு தெரியாது.

பிறகு எப்படி பரம்பரை எதிரி என சொன்னார் என்றால், என்னை ராவணன், சூரபத்மன், இரணியன் ஆகியோர்களின் சந்ததியாகவும், தன்னை ராமன், கிருஷ்ணன் ஆகியோர்களின் சந்ததியாகவும் கருதி தான் சொன்னார்.

சூரபத்மன் பார்ப்பானை மீன் பிடிக்க சொன்னான், ஏற்றம் இறைக்கச் சொன்னான், விறகு உடைக்கச் சொன்னான்.

ராவணனும் பார்ப்பானை அடிமைப்படுத்திய வைத்திருந்தான்.

இரணியன் பார்ப்பன சேரிக்கு நெருப்பு வைக்க சொன்னான். ஆபாச கடவுளையும், புராண புரட்டுக்களையும் ஒழிக்கச் சொன்னான்.

இதை தான் நானும் சொல்கிறேன். இதனால் ஆத்திரமடைந்த ராஜாஜி இவ்வாறு கூறுகிறார்

அதேபோல கலைஞருக்கும், பார்ப்பான் குருமூர்த்திக்கும் எந்த நேரடி தொடர்பும் இல்லை. பிறகு ஏன் கலைஞருக்கு மெரினாவில் இடம் தரக்கூடாது என அடிமை எடப்பாடியை வைத்து காய் நகர்த்துகிறான்?

கலைஞர் பெரியார் வழி வந்த ராவணன் வம்சம்.

குருமூர்த்தியும் கலைஞரை எதிர்க்கும் ஏனைய பார்ப்பனர்களும் ராஜாஜி வழிவந்த ராமன் வம்சம்.

ஆக இந்த ஆரிய திராவிட போர் தான்  இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இம்மண்ணில் நடக்கும் அரசியல். இன்னும் ஆயிரம் ஆண்டுகள் நடக்கப் போகும் அரசியல்!

ஆக இந்த போரில் இருந்த ஒரு முக்கிய தளபதி வீழ்ந்துள்ள நிலையில் இன்னும் பலமான போர் தந்திரத்தோடும், படை பலத்தோடும், மதி நுட்பத்தோடும் போரை எதிர்கொள்ள தயாராவோம்.

Tuesday, July 31, 2018

...சொல்லுறான் கலைஞர் துரோகினு

பொண்டாட்டி புள்ளயோட அவனவன் களத்துல நின்னு போராடிக்கிட்டிருக்கும்போது ஓடிப்போயி ஐரோப்பா லண்டன் ஆஸ்திரேலியா வுல செட்டிலானவன் சொல்லுறான் கலைஞர் துரோகினு...!!!!
விசா நீட்டிப்புக்கும் குடியுரிமைக்கும் அங்க போர் நடந்தால்தான் சாதகம்னு இங்க பாதுகாப்பா உக்காந்துக்கிட்டு அங்க சண்டைய தூண்டிவிட்டு தமிழன் சாவுக்கு வித்திட்டவன் சொல்லுறான் கலைஞர் தமிழரை அழித்தார்னு..!!
ஊரில் நின்று போராடி உறவை உறுப்பை இழந்தவன் முன்னாடி ஐரோப்பாவிலிருந்து ஆடம்பரமாப்போய் இறங்கி கெத்துக்காட்டி சீன் போட்டுத்திரும்புறவன் சொல்லுறான் கலைஞருக்கு மனசாட்சி இல்லைனு..!!
கள்ளத்தனமா வேலைசெய்து கணக்குக்காட்டாமல் சம்பாரிச்சுக்கிட்டு அரசின் பெனிபிட்டையும் ஆட்டை போடுபவன் சொல்லுறான் கலைஞர் ஊழல் வாதினு...!!!!
அத்தனை தமிழன் அங்கே அல்லல்பட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது தன் சொந்தங்களாய் மட்டும் ஐரோப்பா வருத்திக்கொண்டவன் சொல்லுறான் கலைஞர் சுய நலவாதினு..!!!
இன்னும் தமிழன் முள்வேலிக்குள் பட்டினியாய்க் கிடக்க இங்கே பிள்ளைகளுக்கு ஹெலிகாப்டரில் சடங்கு நடத்துறவன் சொல்லுறான் கலைஞர் ஆடப்பரவாதினு....!!!

Monday, July 30, 2018

மானங்கெட்ட தமிழனே!

எனக்கு ஒரு வாட்ஸ் அப் செய்தி வந்தது. ''மானங்கெட்ட தமிழனே! என்று அது தொடங்குகிறது.
தமிழ்நாட்டில் திரும்பிய பக்கம் எல்லாம் பெரியார், அண்ணா, எம்.ஜி.ஆர். பெயராக இருக்கிறது.
அட மானங்கெட்ட தமிழனே ராஜராஜசோழனை, ராஜேந்திரசோழனை, பாண்டிய மன்னனை எங்கேடா காணும்? வெள்ளையர்களை எதிர்த்தவர்களுக்கு சிலை எங்கே? என்று நீட்டி முழக்குகிறது அந்த வாட்ஸ் அப்.
ஐயோ பாவம்! மானங்கெட்ட தமிழனே என்று கேட்கும் அந்த மானமுள்ள தமிழனுக்கு தமிழ்நாடு தெரியுமா என்று தெரியவில்லை? அல்லது கைபர் வாசியா தெரியவில்லை?
இந்த நாட்டில் தான்...
1. வள்ளுவர் கோட்டம்
2.வள்ளுவருக்கு 133 அடி சிலை
3. காமராஜர் நினைவகம்
4. பக்தவத்சலம் நினைவகம்
5 காந்தி மண்டபம்
6. இராஜாஜி நினைவாலயம்
7. பாரதியார் நினைவு இல்லம் சென்னை
8. காமராஜர் நினைவு இல்லம்
9. மொழிப்போர் தியாகிகள் மணிமண்டபம்
10.சுதந்திரப் போராட்ட தியாகிகள் மணிமண்டபம்
11.இரட்டமலை சீனிவாசன் நினைவகம்
12. காயிதேமில்லத் மணிமண்டபம்
13. திருப்பூர் குமரன் நினைவகம்
14. உடுமலை நாராயணகவி மணிமண்டபம்
15. தீரன் சின்னமலை மணிமண்டபம்
16. இராஜாஜி பிறந்த இல்ல நினைவகம்
17. வள்ளல் அதியமான் கோட்டம்
18. நாமக்கல் கவிஞர் நினைவு இல்லம்
19. நாமக்கல் கவிஞர் மாளிகை
20. தாளமுத்து நடராசன் மாளிகை
21. வ.வே.சு.அய்யர் நினைவு இல்லம்
22. பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் மணிமண்டபம்
23. தில்லையாடி வள்ளியம்மை நினைவகம்
24. தமிழ்த்தாத்தா உ.வே.சா நினைவு இல்லம்
25. கவியரசு கண்ணதாசன் மணிமண்டபம்
26. குன்றக்குடி அடிகளார் மணிமண்டபம்
27. மருதுபாண்டியர் நினைவு மண்டபம்
28. தியாகசீலர் கக்கன் மணிமண்டபம்
29. தியாகி விஸ்வநாததாஸ் நினைவு இல்லம்
30. பரிதிமாற் கலைஞர் நினைவு இல்லம்
31. பாவாணர் மணிமண்டபம்
32. காமராஜர் பிறந்த இல்லம்
33. காமராஜர் நூற்றாண்டு விழா மண்டபம்
34. பாரதியார் மணிமண்டபம்
35. மகாகவி பாரதியார் இல்லம் எட்டயபுரம்
36. கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சி. இல்லம்
37. வீரன் அழகு முத்துக்கோன் மணிமண்டபம்
38. வீரன் சுந்தரலிங்கம் நினைவகம்
39. வீரன் வெள்ளையத்தேவன் நினைவகம்
40. உமறுப்புலவர் நினைவகம்
41. கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சி. மணிமண்டபம்
42.பூலித்தேவன் நினைவு மாளிகை
43. கால்டுவெல் நினைவு இல்லம்
44. ஜீவா மணிமண்டபம்
45. காந்தி நினைவு மண்டபம்
46. காமராஜர் மணிமண்டபம்
47. செய்கு தம்பி பாவலர் நினைவு மண்டபம்
48. முத்து மண்டபம்
49. சுப்பிரமணியசிவா மணிமண்டபம்
50. தமிழிசை மூவர் மணிமண்டபம்
51. வீரர் கோபால் நாயக்கர் மணிமண்டபம்
52.ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார் மணிமண்டபம்
53. தியாகி சின்னமலை நினைவுச் சின்னம்
54. வாஞ்சிநாதன் மணிமண்டபம்
55. மார்ஷல் நேசமணி மணிமண்டபம்
56. வேலுநாச்சியார் மணிமண்டபம்
57.தியாகி சங்கரலிங்கனார் மணிமண்டபம்
58. வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் மணிமண்டபம்
59.சிங்காரவேலர் மணிமண்டபம்
60. வீரன் ஒண்டி வீரன் மணிமண்டபம்
61. மனுநீதிச்சோழன் மணிமண்டபம்
63. இராஜாஜி மண்டபம்
64. கலைவாணர் அரங்கம்
65. வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்க பொன்விழா நினைவுத்தூண்
66. சுதந்திரப் பொன்விழா நினைவுத்தூண்
67. குடியரசு பொன்விழா நினைவுத்தூண்
68. சிப்பாய் புரட்சி நினைவுத்தூண்
69. காமராஜர் நூற்றாண்டு விழா நினைவுத்தூண்
70. வீரத்தாய் குயிலி நினைவுச்சின்னம்
- இவ்வளவும் தமிழக அரசின் சார்பில் அமைக்கப்பட்டு சென்னை முதல் கன்னியாகுமரி வரை கம்பீரமாகக் காட்சி தரும்போது பெரியாரும் அண்ணாவும் மட்டும் அவர்கள் கண்ணுக்கு உறுத்துகிறது.
இவை காங்கிரஸ் ஆட்சியில் கட்டப்பட்டதா திராவிட ஆட்சியில் அமைக்கப்பட்டதா என்பதை அந்த மானமுள்ளவன் கண்டுபிடித்துச் சொன்னால் தமிழர் இனமானம் பெறலாம்!

கட்டுமரம் எங்களுக்கு மட்டுமான எண்டர்டைன்மெண்ட்

கருணாநிதி நிலைமை பார்த்து ஐரோப்பா வாழ் டுமீலர்கள் கொண்டாடுதுகள். என்னமோ இந்தியத்தமிழன் தான் இவங்கள கொன்ன மாதிரி.
நீங்களே சண்ட போட்டுக்கிட்டீங்க, இன்னைக்கு அடிச்சுப்போம் நாளைக்கு சேந்துப்போம் இது சகோதர யத்தம்னு சொல்லிக்கிட்டீங்க. இப்ப பழிய தூக்கு எங்க மேல போட்றீங்க.
மலையகத்தமிழர்கள மனுசனா கூட மதிக்காத கூட்டம்,
சிங்களன் கூட சேர்ந்து இந்திய தமிழர்களை விரட்டின கூட்டம்.
பிரபாகரன்/வி.பு.களுக்கு கருணாநிதி/திமுக ஆயிரமாயிரம் மடங்கு தேவல. குண்டடிபட்டு சாகுறதுக்கு/குடும்பத்தோட அகதியா வாழ்றதுக்கு, உள்ளூர்ல குடும்பத்தோட நிம்மதியா வாழ்ந்துட்டு லஞ்ச/ஊழல சகிச்சுக்கலாம்.
உங்க ரத்த/இன வெறியால நாங்க இழந்தது ஒரு (முன்னாள்) பிரதமர், 1200 ராணுவ வீரர்கள், பல அப்பாவி பொதுமக்கள்.
இலங்கைல இருக்குற மிச்சசொச்ச தமிழனாவது நிம்மதியா இருக்கணும்னு நெனைங்கடா. அவங்கள மொதல்ல படிக்க வைங்க, அப்றமா தமிழ்நாட்ல அரசியல் மாற்றம் கொண்டு வரலாம்.
ஒரு கசப்பான உண்மை, நீங்க திட்ற இதே கருணாநிதி இலங்கைல பொறந்திருந்தா, நீங்க இன்னைக்கி அகதியா திரிய வேண்டிய அவசியமில்ல. சிங்கள-தமிழன் பிரச்சினை வேற மாரி டீல் ஆகிருக்கும்.
ஒன் லைன் மெஸேஜ்: கட்டுமரம் எங்களுக்கு மட்டுமான எண்டர்டைன்மெண்ட்.

கலைஞர் இல்லாவிட்டால் பிரபாகரன் செத்திருக்கமாட்டான் : அங்கிள் சைமனின் தும்பிகள்

கலைஞர் இல்லாவிட்டால் பிரபாகரன் செத்திருக்கமாட்டான் : அங்கிள் சைமனின் தும்பிகள்
அடேய், அரை மண்டைகளா
திராவிட எழுச்சியும் அது கொடுத்த ஆதரவுமே பிரபாகரனை துப்பாக்கி தூக்க வைத்தது
கலைஞரும் அவரின் திராவிட எழுச்சியும் இல்லாவிட்டால் பிரபாகரன் 1970களின் கடைசியிலே செத்திருப்பான், மூட்டை பூச்சியினை நசுக்குவது போல் நசுக்கி இருப்பார்கள்
அவனுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து காத்ததே கலைஞரின் திராவிட எழுச்சி தமிழகம்தான்.
1989ல் அமைதிபடையிடம் இருந்து பிரபாகரன் உயிரை காத்ததே கலைஞர்தான்
பிரபாகரனுக்கு 20 வருடம் உயிர்பிச்சை வழங்கியதே கலைஞர்தான், அதன் பின்னும் திருந்தாத மடையன் பிரபாகரன் மொத்தமாய் அழிந்தான்
திராவிட எழுச்சியும் அது கொடுத்த ஆதரவுமே பிரபாகரனை துப்பாக்கி தூக்க வைத்தது
கலைஞரும் அவரின் திராவிட எழுச்சியும் இல்லாவிட்டால் பிரபாகரன் 1970களின் கடைசியிலே செத்திருப்பான், மூட்டை பூச்சியினை நசுக்குவது போல் நசுக்கி இருப்பார்கள்
1989ல் அமைதிபடையிடம் இருந்து பிரபாகரன் உயிரை காத்ததே கலைஞர்தான்
பிரபாகரனுக்கு 20 வருடம் உயிர்பிச்சை வழங்கியதே கலைஞர்தான், அதன் பின்னும் திருந்தாத மடையன் பிரபாகரன் மொத்தமாய் அழிந்தான்

தமிழகத்திற்கு பிரபாகரன் தாயாரை வரவிடாமல் தடுத்தது யார்?

தமிழகத்திற்கு பிரபாகரன் தாயாரை வரவிடாமல் தடுத்தது யார்?
இந்தியாவில் சிகிச்சை பெற பிரபாகரன் தாயார் பார்வதி அம்மாள் விரும்பினார். இதற்காக முறையான விசாவுடன் சென்னைக்கு வந்த அவரை குடியேற்றப் பிரிவு அதிகாரிகள் மனிதாபிமானம் சற்றும் இல்லாமல் விமானத்திலிருந்து கூட இறங்க விடாமல் தடுத்து திருப்பி மலேசியாவுக்கே அனுப்பி விட்டனர்.
ஏன் தடுக்கப்பட்டார்?
பிரபாகரனின் பெற்றோர்கள் திருச்சியிலிருந்து இலங்கை திரும்பியிருந்த நிலையில், 2003 ஆம் அண்டு மே மாதத்தில், அப்போதைய அதிமுக அரசு, அவர்களுக்கும் தமிழர் தேசிய இயக்கம் உள்ளிட்ட பல அமைப்புக்களுக்கும் இருந்த தொடர்பின் காரணமாக அவர்கள் மீண்டும் இந்தியா வர அனுமதிக்கப்படக்கூடாது என மத்திய உள்துறைக்கு கடிதம் எழுதியிருந்தது.
அந்த அடிப்படையில் மத்திய அரசு பிரபாகரன் பெற்றோர் பெயர்களை இந்தியா வர தடைசெய்யப்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்த்தது.
அதனால்தான் திருப்பி அனுப்பப்பட்டார்
தங்களின் அரசியல் லாபம் கருதி தமிழகத்தில் இருந்த தமிழ் தேசியவாதிகள்
பார்வதி அம்மாள் வருகையை ரகசியமாக வைத்திருந்தனர்.
அவர் வந்தது இரவு 10.45
கலைஞர் நண்பர் ஒருவர் மூலம் இரவு 12 மணிக்கு தகவல் கலைஞருக்கு கிடைக்கிறது. கலைஞர் உடனே விமான நிலைய அதிகாரிகளுடன் தொடர்பு கொண்டு கேட்டபோது பார்வதியம்மாள் திருப்பி அனுப்பப்பட்டு விட்டதாக கலைஞருக்கு சொல்லப்படுகிறது.
இதுதான் நடந்தது
நாடாளுமன்றத்தில் பார்வதிஅம்மாள் திருப்பி அனுப்பப்பட்ட பிரச்சினை திமுகவாலேயே எழுப்பப்பட்டது
முன்னாள் அமைச்சர் டி.ஆர்.பாலு பார்வதி அம்மாள் பிரச்சினை தமிழக அரசின் கவனத்திற்கு கொண்டுவரப்படவில்லை, தவிரவும் குற்றப் பின்னணி இல்லாத அவருக்கு, மருத்துவ சிகிச்சைக்காக விசா வழங்கப்பட்டும் அவர் திருப்பி அனுப்பப்பட்டது ஏன் என்று வினவினார்
முதல்வர் கலைஞர் சட்டசபையில் அரசுக்குத் தெரிவிக்காமல் பார்வதி அம்மாள் வந்து விட்டார் அவருக்கு சிகிச்சை அளிக்க அனுமதிக்குமாறு மத்திய அரசுக்கு கடிதம் எழுதப்படும் என்றார். அதன்படி மத்திய அரசுக்கும் கடிதம் எழுதினார்.
இதையடுத்து நிபந்தனைகளுடன் பார்வதி அம்மாள் சிகிச்சை பெற மத்திய அரசு அனுமதி அளித்தது. இதை சட்டசபையில் முதல்வர் கருணாநிதி அறிவித்தார்.
பார்வதி அம்மாள் பாதுகாப்பு கருதி, அரசின் அரவணைப்பில் அந்த அம்மையார் அரசு குறிப்பிடுகிற மருத்துவமனையில் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும், அரசு செலவில் அவர்கள் சிகிச்சை பெற வேண்டும் என்பதுதான் அரசு கூறியிருந்த நிபந்தனை.
ஆனால் மத்திய அரசின் நிபந்தனையுடன் கூடிய சிகிச்சை வாய்ப்பை பார்வதி அம்மாள் தரப்பு நிராகரித்து விட்டது. திடீரென மலேசியாவிலிருந்து பார்வதி அம்மாள் கொழும்புக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.
கேள்விகள்
1) தமிழக முதலமைச்சருக்கு பார்வதி அம்மாள் வருகையை முன் கூட்டியே தெரிவிக்காமல் மறைத்தது யார்? ஏன்?
2) பார்வதி அம்மாள் வருகையே முதலமைச்சரிடம் தெரிவிக்காமல் அவர் பார்வதி அம்மாள் வருகையை தடுத்ததாக எப்படி கலைஞரை குற்றம் சாட்டுகிறீர்கள்?
3) விமான நிலையம் மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் போது மாநில முதல்மந்திரியால் எப்படி ஒரு பயணியின் இந்திய வருகையை தடுக்க முடியும்?
4) பிரபாகரன் பெற்றோர் இந்திய வருகைக்கு தடை வாங்கிய ஈழத்தாய் ஜெயலலிதாவை குறை சொல்லாமல் கலைஞரை குறை கூறுவது ஏன்?
உண்மை என்னவென்றால் பார்வதி அம்மாளை வரவழைத்து அதன் மூலம் அரசியல் லாபம் பார்ப்பதுடன் வசூலிலும் இறங்கி கூத்தடிக்க நினைத்தனர் தமிழ் தேசியவியாதிகள்.
அது நடக்கவில்லை என்றவுடன் கலைஞர் மீது பாய்ந்து பிராண்டுகிறார்கள்

கற்பு என்பது பெண்களின் தொடைஇடுக்கில் இருக்கிற சதைகளில் தான் இருக்கிறது...

"தனது கடந்த காலத்தை அறிந்து தன்னை விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டால் திருமணத்திற்கு தயார்"

என்று நடிகை ஸ்ரீரெட்டி கூறிய கருத்தை தூக்கிக்கொண்டு "ஸ்ரீரெட்டிக்கு வாழ்க்கை கொடுக்க எந்த பெரியாரிஸ்ட்டாவது இருக்கீங்களா"ன்னு மானத்தமிழ் புள்ளைங்க குறுக்கா மறுக்கா ஓடீட்டு இருக்காங்க..

அடேய் டம்ளர் பயலுகளா.. இதெல்லாம் பெரியாரிஸ்ட்களுக்கு ஒரு பிரச்சனையே இல்லைடா.. மனம் ஒத்துப்போய் இருவரும் விரும்பினால் அது யாராக இருந்தாலும் அவர்களை ஏற்றுக்கொள்ள எந்த பெரியாரிஸ்ட்டும் தயங்கியதில்லை.. இங்கே இருவரின் மணம் ஒத்துப்போதல்தான் முக்கியம்.. மத்த எந்த கருமாந்திரமும் தேவையே இல்லை..

திராவிடர் இயக்கத்தில் சாதி மாறி திருமணம் முடித்தல், விவாகரத்து பெற்றோரை திருமணம் முடித்தல், விதவையை திருமணம் முடித்தல், குழந்தை இருந்தாலும் பிரச்சனையில்லை என்று சொல்லி திருமணம் முடித்தல் போன்ற நிகழ்வுகளெல்லாம் சர்வ சாதாரணம்பா..

நானே கணவனை இழந்த பெண்ணைத்தான் திருமணம் முடித்திருக்கிறேன்.. இதெல்லாம் கற்பு என்பதை புனிதமாக கருதி பெண்களை ஒடுக்கி நடக்கும் மூடர்களிடம் போய் சொல்., கற்பு என்பதை வெங்காயமாக பார்க்கும் எங்களிடம் சொல்லாதே..

கற்பு என்பது பெண்களின் தொடைஇடுக்கில் இருக்கிற நூறுகிலோ கிராம் சதைகளில் தான் இருக்கிறது என்று நம்ம மானத்தமிழ்ப் பிள்ளைகள் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்...

கற்புங்கிறது மூளை என்ற கொழுகொழு சதையில்கூட இல்லை..அது எண்ணத்தில், சிந்தனையுல் இருக்கிறது என்பது நம்ம டம்ளர்ஸ்க்கு தெரியாது..
பெரியாரிஸ்டுகளையும் கம்யூனிஸ்டுகளையும் சந்தடிசாக்கில் கேவலப்படுத்த எடுக்கிற முயற்சிகள் தேல்வியில் முடியும் என்பதறியாத பாலகர்கள்..
முப்பாட்டன் முருகனுக்கு நாக்கில் அலகு குத்தி, காவடி எடுக்கிற கோஷ்டிகள்தானே தமிழர் பாய்ஸ்..

பெரியாரிஸ்டுகளுக்கு இன்று மூன்று விதமான எதிரிகள் இருப்பதாகத் தெரியவருகிறது

பெரியாரிஸ்டுகளுக்கு இன்று மூன்று விதமான எதிரிகள் இருப்பதாகத் தெரியவருகிறது.
1.RSS/இந்து மகா சபை, இந்துமக்கள் கட்சி, VHP போன்ற ஹிந்துத்துவ அமைப்புகள்..இவர்கள் ஈவெரா இந்து விரோதி,பகுத்தறிவுவாதியல்ல..குதர்க்கம் பேசுகிற பெரியாரின் தொண்டர்கள் உங்கள் மனதை புண் படுத்தவே உங்கள் கடவுளை, மதத்தை இழிவாக பேசுகிறார்கள் என்று தூண்டிவிட்டு பெரியாரியத்தை வீழ்த்தி ஹிந்துவாவை அமல்படுத்த துடிக்கும் நேரடி எதிரிகள்..
2. தமிழ்த்தேசியவாதிகள்..இவர்கள் வந்தேறி வடுகர்களால், இதர இனத்(!)தவர்களால் குறிப்பாக தெலுங்கர்கள், கன்னடர்களால் தமிழர்களின் மொழி வீழ்த்தப்பட்டது..வளம் சுரண்டப்பட்டது.கலை ,இலக்கியம் கலாச்சாரம் அழிக்கப்பட்டது,தமிழர்கள் தெலுங்கர்களால் அடிமையாக்கப்பனர் என்றெல்லாம் பேசுகிற மறைமுக இந்துத்துவவாதிகள்..பெரியாரும், கலைஞரும் மட்டுமே கடந்த இரண்டாயிரமாண்டுகளாக நடக்கிற தமிழர்களின் அனைத்து அவலங்களுக்கும் காரணம் என்பவர்கள்..
3.தலித்தியம் பேசுகிறவர்கள், முரட்டு அம்பேத்கர் பக்தர்கள் ,தாழ்த்தப்பட்ட கிறிஸ்தவர்கள் ..
இவர்களும் தமிழ்த்தேசியவாதிகளின் வழித்தோன்றல்கள்தான்..
தலித்களின் எதிரி சூத்திர்களும், அவர்களின் தலைவர் பெரியாரும் ,அவரது தொண்டர்களுமே தலித்களின் அத்தனை துன்பங்களுக்கும் காரணம் என்பவர்கள்..
இவர்களில் கிறிஸ்தவம் தழுவிய தலித்கள் இந்துத்துவ ஆசாமிகளுக்கொப்பானவர்கள்..பெரியார் மீது அவ்வளவு வன்மம் கக்குபவர்கள்..காரணம் அவ்வளவு கிறிஸ்தவ மத போதையில் கட்டுண்டு கிடப்பவர்கள்..பாதிரியாரின் கைப்பாவைகள்..
பெரியாரிஸ்டுகள் கடவுள் ,ஜாதி, மத சடங்கு ,சாஸ்திரங்களில் நம்பிக்கையற்றவர்கள்..ஜாதிமறுப்பு, சமத்துவம் இவற்றுக்காக களப்பணி செய்பவர்கள்..
பதவி, பணம் இவற்றை எதிர்பார்த்து பொதுகாரியங்களில் இறங்குபவர்களல்ல.
சேரிக்குள் வந்து சோறு சாப்பிடுவதெல்லாம் புரட்சியா? சேரி மக்களை ஊருக்குள் கூட்டிப்போய் அமர வைத்து உபசரிப்பதுதானே புரட்சி ?
விமர்சனம் வருகிறது..
கருப்புச்சட்டை பெரியாரிஸ்டுகள் அதை செய்ய தயங்குபவர்களா?
விதவை மணம், சடங்குமறுப்பு, மத மறுப்பு ,கடவுளையே மறுக்கிற பெரியார் தொண்டர்கள் ஜாதியைமட்டும் கடைபிடிப்பார்கள் என்று நம்புகிறீர்களா?
இந்த ஜாதிக்காரர் சமைத்தால் சாப்பிட மாட்டோம் என்பது உங்கள் சனாதனம், ஜாதி கவுவமானால் அதே ஜாதிக்காரர் வீட்டுக்குப்போய் அவர்கள் வீட்டுப் பாத்திரத்தில் சமைத்து சாப்பிட்டு வருவது தான் எங்களுக்கு கவுரவம், சமத்துவம் என்பது எதிர் கொள்கை ,புரட்சி இல்லையா ?
தலித்களுக்குப் பெண் கொடுப்பீர்களா? தலித்களை உங்கள் வீட்டுக்குள் அனுமதிப்பீர்களா ?
ஜாதி பற்றாளர்களுக்கும் பெரியாரிஸ்டுகளுக்கும் வித்தியாசமில்லை என்று நினைக்கிறீர்களா ?
இருவரும் உங்கள் பார்வையில் ஒன்றா ?

தமிழ்த்தேசியவியாதிகள் மாபொசியின் மிச்சசொச்சங்கள், தெருப்பொறுக்கிக்கூட்டம்

அன்றைய தனித்தமிழ் இயக்கத்தவரான மறைமலையடிகள், திருவிக, பெருஞ்சித்திரனார் ,தேவநேயப்பாவாணர் போன்றவர்கள் உண்மையான தமிழ் அறிஞர்கள்..
இன்றைய தமிழ்த்தேசியவியாதிகள் மாபொசியின் மிச்சசொச்சங்கள்..
பொறுக்கித்தின்பதைத்தவிர இவர்கள் கொள்கை என்ன?
திமுகவினர் பேசிப்பேசி ஆட்சியைப்பிடித்து பதவி, பணம் சம்பாதித்துவிட்டனர் ..நாமும் அதே பாணியில் பேசி,கத்தி ஆட்சியைப்பிடிப்போம் ,பணம் அள்ளுவோம் என்பதே கொள்கையாக செயல்படுகிறார்கள்..
எல்டிடியி தலைவர் பிரபாகரன் படத்தை இவர்கள் வைத்துக்கொண்டு செய்கிற காமெடிக்கு அவர் உயிரோடு இருந்தால் என்ன நடக்கும் ?
திமுகவினர் அதற்கு முன்பு ஒரு உண்மையான கொள்கை கோட்பாடுகள் கொண்ட கட்சியில் இருந்தார்கள்..செயல்பட்டார்கள்..பிரிந்து வந்தே தேர்தலில் ஈடுபட்டார்கள்..
பெரியாரிஸ்டுகளின் ஈழத்திற்கான கண்டணக்கூட்டத்தில் மேடையேறி மற்ற தலைவர்கள் பேசியதை உரக்க கத்திவிட்டு தனிகடைபோட்டு இவர்கள் செய்யும் பிழைப்புவாதம் சகிக்கவில்லை...
தமிழ்த்தேசியவியாதிகளிடம் மசாலாவும் கிடையாது,..கொள்கையும் கிடையாது..அரசியல் நாகரீகமும் கிடையாது..
தெருப்பொறுக்கிக்கூட்டமிது..

இந்தக் கருணாநிதியைப் போல விபரம் இல்லாத மனிதர் இந்தியாவிலேயே இருக்க முடியாது - ஐடி

*இந்தக் கருணாநிதியைப் போல விபரம் இல்லாத மனிதர் இந்தியாவிலேயே இருக்க முடியாது.*
ஐடிக்கு என தலைமைச்செயலகத்தில் தனித்துறையை 1998ல் உருவாக்கினார்.
முதலமைச்சர் தலைமையில் ஐடி டாஸ்க் போர்ஸ் உருவாக்கினார்.
இந்திய மாநிலங்களிலேயே முதன்முதலாக ஐடி பாலிசியை தமிழகம் தான் உருவாக்கியது.
டாக்டர் ஆனந்தகிருஷ்ணனை இ கவர்னன்ஸ் ஆலோசகராக நியமித்துக் கொண்டார்.
அரசுத்துறையை கம்யூட்டர் மயமாக்க முனைந்தார்.
பள்ளிக் கல்வியில் தகவல் தொழில் நுட்பத்தை இணைத்தார்.
தமிழ் மென்பொருளை உருவாக்கிப் பரப்ப முனைந்தார்.
340 கோடியில் டைட்டல் பார்க்கை 2000ம் ஆண்டில் கட்டினார்.
கிண்டி முதல் கேளம்பாக்கம் வரை சைபர் கேரிடார் அமைக்க காரணம் ஆனார்.
டைட்டல் பார்க்கில் மின்சாரம் தடைபடாமல் இருக்க துணைமின்நிலையம் அமைத்தார்.
நாட்டிலேயே முதன்முதலாக தமிழ்நாடு மென்பொருள் நிதி உருவாக்கி மென்பொருள் முனைவோருக்கு முதலீட்டு நிதி கொடுத்தார்.
சிறுசேரியில் வன்பொருள்/ மென்பொருள் பூங்கா அமைத்தார்.
தரமணி முதல் பழைய மாமல்லபுரம் வரையிலான சாலையை ஐடி ஹைவே ஆக்கினார்.
வேர்ல்ட் டெல் நிறுவனத்துடன் பேசி சமுதாய மையங்கள் தமிழகம் முழுக்க அமைக்கத் திட்டமிட்டார்.
பூமிக்கடியில் ஆப்டிக் ஃபைபர் கேபிள் பதித்திடத் தனிக் கொள்கை வகுத்த மாநிலம் தமிழகம்.
கடலுக்கடியில் ஃபைபர் கேபிள் அமைக்கும் பேச்சைத் தொடங்கினார்.
தமிழ்நெட் 1999 மாநாடு நடத்தினார்.
யுனிக்கோட் கன்சோர்டியத்தில் இணைந்த முதல் இந்திய மாநிலம் தமிழகம்.
உலகத் தமிழ் இணையப் பல்கலைக்கழகம் உருவாக்கினார்.
அரசு மேனிலைப்பள்ளிகளில் கணினி மையம் உருவாக்கினார்.
கல்லூரிகளிலும் கணினி பயிற்சி தொடங்கினார்.
தமிழ் இணைய ஆய்வு மையம் அமைப்பு.
டானிடெக் அமைத்தார்.
1996க்கு முன்னால் 34 ஐடி நிறுவனம் தான் தமிழ்நாட்டில் இருந்தது. 96 - 2000 காலக்கட்டத்தில் 632 நிறுவனங்கள் வந்தது.
94ம் ஆண்டு 12 கோடியாக இருந்த மென்பொருள் ஏற்றுமதி 2000ம் ஆண்டில் 1900 கோடி ஆனது.
ஒரே இடத்தில் அனைத்து தொழில்களும் நடக்கும் சிப்காட் உருவாக்கியவர் இவர்.
ராணிப்பேட்டை/ ஓசூர் /ஶ்ரீபெரும்புதூர்/ இருங்காட்டுக்கோட்டை/ கும்மிடிப்பூண்டியில் தொழில்வளாகம் அமைத்தார்.
ஹூண்டாய் வந்தது.
மிட்சுபிசி வந்தது.
ஃபோர்டு வந்தது.
சென்னை இந்தியாவின் டெட்ராய்டு என்று பைனான்சியல் எக்ஸ்பிரஸ் எழுதியது.
இந்தக் கருணாநிதிக்கு இதெல்லாம் தேவையா? யாராவது அவரிடம் கேட்டார்களா? அனுபவிப்பவர்களாவது நன்றி சொல்கிறார்களா?

ஆமைக் கறியிலிருந்து அவுஸ்திரேலியாக் கப்பல் வரை!

ஆமைக் கறியிலிருந்து அவுஸ்திரேலியாக் கப்பல் வரை!
இன்றைக்கு சமூக வலைத்தளங்களிலும் இணையங்களிலும் பேசப்படுகின்ற ஆமைக் கறிக் கதை ஒன்றும் புதிது இல்லை. என்னுடைய ஞாபகப் பதிவுகள் சரியாக இருந்தால், இந்தக் கதை 2006, 2007களில் ஆரம்பிக்கப்பட்டு விட்டது. அன்றைக்கு அது ஆமைக் கறி அல்ல. ஈழத் தமிழர் வழக்கில் „ஆமை இறைச்சி'.
சமாதான காலத்தில் விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான தமிழ் இணைய ஊடகங்கள் திடீர் என்று அதிகரித்தன. இந்த ஊடகங்கள் குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சி நிரலின் அடிப்படையில் சில நோக்கங்களை கொண்டு செயற்பட்டன. அதில் முக்கிய நோக்கமாக தலைவர் பிரபாகரனை உல்லாச வாழ்க்கை வாழ்பவராக சித்தரிப்பது என்பது இருந்தது.
ஏழைப் பிள்ளைகள் களத்தில் சாக, தலைவர் பிரபாகரன் நீச்சல் தடாகத்துடன் கூடிய மாளிகையில் உல்லாச வாழ்க்கை வாழ்கிறார் என்று இந்த ஊடகங்கள் தொடர்ச்சியாக எழுதின. அப்படியே தலைவர் பிரபாகரன் அமை இறைச்சி விரும்பி உண்கிறார் என்றும், அதற்காக தாய்லாந்தில் இருந்து ஆமை இறைச்சி கொண்டுவரப்படுகிறது என்றும் எழுதின.
ஆமை இறைச்சி கதையைப் பரப்பி தலைவர் பிரபாகரனை கேலியும் கிண்டலும் செய்வதற்கு புலி எதிர்ப்பாளர்கள் முற்பட்டார்கள். கவிதைகள், கேலிச் சித்திரங்கள் எல்லாம் வரைந்தார்கள். „ஆனந்தசங்கரி புளியம்பொக்கணையில் உடும்பு இறைச்சி தின்கிறவர்' என்று அன்ரன் பாலசிங்கம் தனது உரை ஒன்றில் கேலி செய்தததற்கு பதிலடியாகவும் ஆமை இறைச்சிக் கதையை புலி எதிர்ப்பாளர்கள் பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள்.
ஆமை இறைச்சிக் கதை என்பதே தலைவர் பிரபாகரனின் மாண்பைக் குறைப்பதற்காக புலி எதிர்ப்பாளர்களால் பரப்பி விடப்பட்ட ஒன்று. தலைவர் பிரபாகரன் தனது வாழ்நாளில் அதிக காலம் காட்டில் நின்று போராடியவர். இதன்போது உணவு கிடைப்பதே பெரும் பாடாக இருந்த காலங்களை அவர் அனுபவித்திருக்கிறார். கிடைத்தவற்றை உண்டும் எதுவும் கிடைக்காத போது பட்டினியாகவும் வாழ்ந்திருக்கிறார்.
இப்படியான ஒரு போராளியாகவும், புரட்சியாளராகவும் தலைவர் பிரபாகரன் தமிழர் மனங்களில் நிறைந்திருந்திருப்பதை பொறுக்க முடியாமல், புலி எதிர்ப்பாளர்கள் அவரை ஒரு உணவுப் பிரியராகவும் உல்லாச வாழ்க்கை வாழ்பவராகவும் காட்டுவதற்கு படாத பாடு பட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.
இப்படியான ஒரு நாளில்தால் இந்தியாவில் இருந்து 14000 மெற்றிக்தொன் அரிசி ஏற்றிக் கொண்டு தென்னாபிரிக்கா நோக்கி பர்ஹா 3 என்கின்ற ஜோர்தானியச் சரக்குக் கப்பல் ஒன்று புறப்பட்டது. வழியில் முல்லைத்தீவுக்கு அண்மையில் இயந்திரக் கோளாறு எற்பட்டு கப்பல் தத்தளிக்கத் தொடங்கியது. உதவிக்கு விரைந்த கடற்புலிகள் அதில் இருந்த 25 மாலுமிகளையும் காப்பாற்றி, கப்பலையும் கரை சேர்ந்தார்கள். தமது உயிரைக் காப்பாற்றியதற்காக மாலுமிகள் விடுதலைப் புலிகளுக்கு நன்றியை தெரிவித்தார்கள். அவர்கள் பத்திரமாக அவர்களுடைய நாடுகளுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டார்கள்.
விடுதலைப் புலிகளால் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்த மனிதாபிமான நடவடிக்கையும் அன்றைக்கு புலி எதிர்ப்பாளர்களால் கடற்கொள்ளையாகவும், வழிப்பறியாகவும் வர்ணிக்கப்பட்டது. விடுதலைப் புலிகள் அத்துமீறி கப்பலை மறித்து, தமது கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிக்குள் இழுத்து வந்தது போன்றுதான் அன்றைக்கு புலிகளுக்கு எதிரான இணைய ஊடகங்கள் எழுதின.
2009இற்குப் பின்னர் புலிகளுக்கு எதிரான இணைய ஊடகங்களில் பெரும்பாலானவை காணாமல் போயின. மிஞ்சியுள்ள ஊடகங்களும் தமது பாதையை பெருமளவில் மாற்றிக் கொண்டன. போராட்டத்திற்கு தன்னையும் தன் குடும்பத்தையும் தலைவர் பிரபாகரன் அர்ப்பணித்து விட்ட பிறகு, இனியும் அவரைப் பற்றி அவதூறு எழுத வேண்டாம் என்று அவர்கள் சிந்தித்திருக்கலாம். அல்லது புலி ஆதரவாளர்கள் தமக்குள்ளேயே மோதிக் கொள்கின்ற நிலையில் தமது வேலை மிச்சம் என்று நினைத்தும் ஒதுங்கியிருக்கலாம்.
ஆனால் யாருக்கோ இது பொறுக்கவில்லை. திடீரென்று „28 கிலோ ஆமைக் கறி சாப்பிட்டேன்' என்றபடி சீமான் காட்சி தந்தார். தலைவர் பிரபாகரனை உண்மையாக நேசிப்பவர்கள் ஒருகணம் திடுக்கிட்டுத்தான் போனார்கள். சீமானின் நிகழ்ச்சி நிரல் எது என்று தடுமாறிப் போனார்கள். ஆயினும் சுதாரித்துக் கொண்டார்கள். இந்தக் கதையை சீமானை நோக்கியே திருப்பி விட்டு, அவரைப் பொய்யனாக்கி கேலி செய்து இந்தச் சதியை முறியடித்தார்கள். சற்றும் சளைக்காத சீமான் கப்பல் கதையோடு வந்தார். நல்ல வேளையாக 40000 தொன் என்றும் அவுஸ்திரேலியாக் கப்பல் என்றும் உளறினார். ஆகவே இம்முறை இலகுவாக முறியடிக்க முடிந்தது.
விடுதலைப் புலிகள் மீதும், தலைவர் பிரபாகரன் மீதும் விமர்சனங்கள் வைப்பது வேறு. ஆனால் ஒரு உன்னதாமான அர்ப்பணிப்பு மிகுந்த போராட்டத்தை நடத்திய தலைவரை உல்லாச வாழ்க்கை வாழ்ந்தவராக சித்தரித்து அவருடைய மாண்பைக் குலைப்பது வேறு.
தலைவர் பிரபாகரன் ஓரு போராளி. புரட்சியாளர். மாபெரும் தலைவர். உண்ணாமல், உறங்காமல் தமிழர்களுக்காக போராடியவர். கையை தலையணையாய் வைத்து அவர் உறங்கிய காலங்கள் அதிகம். உண்ணாமல் இருந்த காலங்கள் அதிகம். அதே வேளை அவருடைய போராட்ட வாழ்வில் அவர் மனநிறைவாய் ரசித்து ருசித்து உண்ட நாட்களும் நிச்சயம் இருந்திருக்கும்.
ஆனால் வரலாற்றில் எதைப் பதியப் போகிறோம் என்பதுதான் இங்கு கேள்வி. கொளத்தூர் மணி அண்ணன் சொன்னது போன்று, தட்டை கையில் ஏந்தி உண்கின்ற ஒருவராக தலைவர் பிரபாகரனை எதிர்கால சந்ததியினர் படிக்க வேண்டும் என்பதே அவரை உண்மையாக நேசிப்பவர்களின் விருப்பமாக இருக்கிறது.

கலைஞர் எல்லாவற்றையும் சரியாகக் கணக்கிட்டு, தன்னால் முடிந்ததை முயன்றார்

கலைஞர் 2009இல் மேலும் வீரியத்துடன் போராடியிருக்க வேண்டும், போராடியவர்களையும் கிளர்ச்சி செய்ய அனுமதித்திருக்க வேண்டும் என்று சொல்பவர்கள் அன்றைய நிலைமையை இலகுவாக மறந்து விடுகிறார்கள். அன்றைய நிலைமையை பார்க்கு முன் இன்றைய நிலைமையைப் பார்ப்போம்.
அண்ணன் சீமான் ஊர் ஊராகச் சென்று மானத் தமிழ்ப் பிள்ளைகளுக்கு பிரபாகரனின் வீரத்தை ஊட்டியிருக்கிறார். உணர்ச்சியோடு இலட்சக் கணக்கான தம்பிகள் ஏகே 74 ஏந்தத் தயாராக நிற்கிறார்கள். எட்டு வழிச் சாலை அமைந்தால் எட்டுப் பேரை வெட்டுவேன் என்று மன்சூர் அலிகான் அரிவாள் எந்தி நிற்கிறார். சுங்கச் சாவடிகளை அடித்துடைத்து விட்டு வேல்முருகன் வேலேந்தி நிற்கிறார்.
இப்படியான நிலையில்தான் எடப்பாடி பழனிச்சாமியின் காட்டாட்சி தமிழ்நாட்டில் இனிதே நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. தூத்துக்குடியில் தமிழர்கள் மீது பயங்கரவாதப் படுகொலை அரங்கேறியது. எட்டுவழிச் சாலை ஏற்பாடுகள் புயல் வேகத்தில் நடக்கின்றன. தமிழர்களுக்கு எதிரான அனைத்துத் திட்டங்களும் தமிழ்நாட்டில் நிறைவேற்றப்படுகின்றன.
இதை எதிர்த்துப் போராடப் போகிறோம் என்று மார்தட்டியவர்கள் இன்றைக்கு சில வழக்குகளைப் போட்டதும் ஓடி ஒளிந்து விட்டார்கள். எட்டுப் பேரை வெட்டுவேன் என்ற மன்சூர் அலிகான் சிறைவாசலில் நின்றபடி, 'இது நல்ல திட்டம் என்றால், நானும் கல் தூக்கி உதவுவேன்' என்று பம்மினார். சீமானின் சத்தத்தையே காணவில்லை. உடற்பயிற்சி செய்து வீடியோ வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்.
அடி வாங்கவும், சிறை செல்லவும் இன்றைக்கும், அன்றைக்கும் பெரும்பாலானவர்கள் தயாராக இல்லை என்பதுதான் உண்மை. இவர்களை எல்லாம் நம்பி, 2009இல் கலைஞர் டெல்லிக்கு எதிரான கிளர்ச்சியில் இறங்கியிருந்தால், அதோ கதிதான்.
ஒரு காலம் இருந்தது. 1985இல் ஆண்டன் பாலசிங்கம் உட்பட மூன்று பேர் இந்திய அரசால் நாடுகடத்தப்பட்டார்கள். கலைஞர் ஆணையிட்டார். இலட்சக் கணக்கில் தமிழர்கள் வீதியில் இறங்கினார்கள். ரயில் நிறுத்தப் போராட்டத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தார். தமிழ்நாட்டில் எந்த ஊரிலாவது ரயில் ஓடினால் அந்த ஊரில் தமிழன் இல்லையென்று அர்த்தம்' என்று கலைஞர் முழங்கினார். இந்திய அரசு பணிந்தது. நாடுகடத்தல் உத்தரவு திரும்பப் பெறப்பட்டது.
இது எல்லாம் ராஜிவ்காந்தி படுகொலையோடு முடிந்து போனது. வெகுஜன ஆதரவு இப்படியான போராட்டங்களுக்கு இல்லாமல் போனது. உலகமயமாக்கலும் ஒருபக்கம் போர்க்குணம் கொண்ட இளைஞர்களின் எண்ணிக்கையை உலகம் முழுதும் குறைக்கத் தொடங்கியிருந்தது.
இப்படியான ஒரு நிலையில்தான் 2009 வருகிறது. சென்னையிலும், யாழ்ப்பாணத்திலும், கொழும்பிலும் பெரும்பாலான தமிழர்கள் தம்பாட்டில் இருக்கின்றனர். தமிழ்நாட்டில் கிளர்ச்சி செய்ய சில நூறு பேர் தயாராக இருந்தார்கள். பல இலட்சம் பேர் கிரிக்கட் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
இந்திய அரசு ஈழத்தில் மூர்க்கமான போரை நடத்திக் கொண்டிருந்தது. தமிழ்நாட்டின் மீது பாயவும் அது தருணம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. கலைஞர் வரம்பு மீறினால், அவருடைய ஆட்சியைக் கலைத்து, அவரையும் சிறையில் அடைத்து, திமுக என்கின்ற கட்சியையும் இல்லாமல் செய்து விடுகின்ற திட்டத்தை ஆரிய பார்ப்பனிய அதிகார வர்க்கம் கொண்டிருந்தது.
திமுகவின் 16 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவு போனாலும், வெளியில் இருந்து கொண்டே மத்திய அரசாங்கத்தைக் காப்பாற்ற பகுஜன் சமாஜ், இடதுசாரிக் கட்சிகள் என்று பலர் தயாராக இருந்தார்கள். தன்னால் மத்திய அரசைக் கவிழ்க்க முடியாது என்பதையும் கலைஞர் உணர்ந்திருந்தார்.
மிகப் பலவீனமான நிலையில் சிறுபான்மை அரசாங்கத்தை தமிழ்நாட்டில் நடத்திக் கொண்டிருந்த கலைஞர் தன்னால் எவ்வளவு தூரம் செய்ய முடியுமோ, அவ்வளவு தூரம் முயன்றார். ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் அவரால் முடியவில்லை.
ஈழத்தில் தலைவர் பிரபாகரன் எந்த ஒரு அடி பணிவுத் திட்டத்தையும் ஏற்க மறுத்து சண்டை செய்து கொண்டிருந்தார். ஈழத்தில் இழப்பதற்கு இனி ஏதும் இல்லை என்பதும் தனக்குப் பிறகு வருபவர்கள் தமிழர் உரிமையை கூறு போட்டு விற்று விடுவார்கள் என்பதும் அவருக்கு தெரிந்திருந்தது. ஆகவே இறுதி வரை அடிபணியாது எதிர்த்து நின்று அவர் சண்டையிட்டார்.
ஆனால் கோடிக் கணக்கில் தமிழர்கள் வாழ்கின்ற தமிழ்நாட்டில் இழப்பதற்கு நிறைய இருக்கின்றன. திராவிடக் கட்சிகள் தமிழ்நாட்டை ஒரு முதன்மை மாநிலமாக ஆக்கியிருக்கின்றன. சமூகநீதியில் தமிழ்நாடு எடுத்துக் காட்டாக விளங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இங்கே 'எடுத்தேன், கவிழ்த்தேன்' என்று எந்த முடிவையும் எடுக்க முடியாது. இன்னும் போக வேண்டிய தூரமும் இருக்கிறது. விட்டுக் கொடுப்புக்களோடும், நிதானத்தோடும்தான் இலக்கை அடைய வேண்டியிருக்கிறது.
மூத்த அரசியல்வாதியான கலைஞர் எல்லாவற்றையும் சரியாகக் கணக்கிட்டு, தன்னால் முடிந்ததை முயன்றார். முடியாததை செய்யாது விட்டார். தடுக்க முடியாததை தடுக்காது விட்டார். தமிழீழத்தை அவரால் காப்பாற்ற முடியாமல் போனாலும் கூட, இந்திய வேட்டை நாய்களிடம் இருந்து தமிழ்நாட்டை கலைஞர் காத்தார்.

சிலோன் தமிழர்களும் நாம் பிணந்தின்னிகள் கட்சி'யின் ஆட்களும்

ஒருபக்கம் சில சிலோன் தமிழர்களும், சீமான் உள்ளிட்ட ஒட்டுமொத்த 'நாம் பிணந்தின்னிகள் கட்சி'யின் ஆட்களும் ஆபாச, வக்கிர வார்த்தைகளை கலைஞரை நோக்கி வீசுகிறார்கள். அந்த இழிபிறவிகளை எல்லாம் இடதுகையால் ஒதுக்கும் அதேவேளையில், இன்னொருபக்கம் ஈழப்போராட்டத்திற்கும் கலைஞருக்கும் இடையிலான வரலாற்று உறவை சரியான முறையிலே அறிந்த ஈழத்தமிழர்களும், ஆரம்பத்தில் திமுகவின்மேல் பழிபோட்டு பின்னர் உண்மையறிந்து தங்கள் நிலைப்பாட்டை மாற்றிக்கொண்டுள்ள ஈழத்தமிழர்களும், கலைஞரின் நடவடிக்கைகளால் நேரடியாக பயன்பெற்ற ஈழத்தமிழர்களும் கலைஞர் குணமடைய வேண்டும் என வாழ்த்துவதையும், தமிழகத் தமிழர்க்கு இணையாக நெஞ்சுருகுவதையும் காண முடிகிறது. அவர்களுக்கு கலைஞரின் கோடி உடன்பிறப்புகளிலே ஒருவனாக எனது நன்றிகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இங்கு பத்மநாபா கொலையால் திமுக ஆட்சியை இழந்ததை குறிப்பிடவில்லை அதை தொடர்ந்து ராஜீவ் கொலையையும் அதன்பிறகான திமுகவின் வீழ்ச்சியையும் கண்ணால் கண்டவன். கலைஞர் எம்மாம் பெருமனிதன் 80க்கும் அதிகமான மீன்பிடி படகுகளை வாராவாரம் அனுப்பி அகதிகளை இலவசமாக கொண்டுவந்து சேர்த்தது திமுகவே.! அப்படி ஒரு படகில் நானும் இலவசமாக அகதியாய் வந்து பதினைந்து வருடம் அகதிமுகாமில் வளர்ந்தவன். அப்போ அகதிக்கு 57 பைசாவுக்கு அரிசியை அறிவித்தவர் கலைஞர்.! அந்த அரிசியை இன்றும் லட்சம் இலங்கை அகதிமக்கள் வாங்கிட்டு தான் இருக்கிறார்கள். இரண்டு லட்சம் பேர் அகதியாக இருந்த பொழுது 20 மெடிக்கல் சீட் 20 எஞ்சினிரிங் சீட் அறிவித்தவர் கலைஞர். ஜெயலலிதாம்மா காலம் அகதிமுகாம் ஜெயிலாக மாறும் கலைஞர்காலத்தில் ஒரு போலீஸ்காரன் கூட இருக்கமாட்டான் அகதிகள் கடற்கரையோரங்களில் மீன்பிடித்தொழிலுக்கு செல்வர் ஏதோ அவனவன் அவனவன் பாடு பார்ப்பான் அதெல்லாம் ஒரு காலம் இப்போ நெனைச்சுக்கூட பார்க்க முடியாது என்னவோ போங்க கலைஞர் காலத்தில் நான் மிகவும் சுதந்திரமான அகதியாய் இருந்தேன். அவர் எனக்கு தன்னாலான எல்லாவற்றையும் கொடுத்து கெளரவித்தார் எங்க ஊராளுங்களில் சிலர் மரியாதை தெரியாத பயலுக அவரை எழுந்தமானாத்துக்கு தூற்றுவார்கள் அவர்கள் புத்தி அவ்வளவு தான் தலைவர் கலைஞரை பற்றி கேட்கணும்னா பழைய அரசியல்வாதி தந்தை செல்வா அவர்களின் மகன் சந்திரகாசனைத்தான் கேட்கணும் இன்றுவரை மிக நெருக்கமாக இருப்பார். அந்த இரண்டு மணி நேர உண்ணாவிரதத்தை முடிக்க வைத்ததே சந்திரகாசன் தான். தலைவர் அந்த முடிவில் சொன்னது “ தந்தை செல்வாவின் மைந்தன் போர் முடிந்தது என்று சொல்கிறார் நான் அவரை நம்புகிறேன் போர் முடிந்த பின்னர் இந்த உண்ணாவிரதத்தைதொடர்வதில் அர்த்தமில்லை” என்றார்.!